Totaal aantal pageviews

woensdag 10 maart 2021

De Blauwborst [Luicinia svecica].

 

De Blauwborst [Lucinia svecica].


Blauwborst man.
Hoewel de terugkomst van de zomergasten van jaar tot jaar een paar dagen kan verschillen, is de volgorde wel altijd gelijk, zoals bijvoorbeeld bij de rietvogels. Daar zijn de rietgorzen en de Baardmannetjes het hele jaar aanwezig, maar op een mooie dag, ergens in de eerste helft van april, arriveren de Blauwborsten. Een paar dagen later worden ze gevolg door de Snor, dan de Kleine karekiet, enz. Als die terug zijn gaat het echt kriebelen. Ik moet er op uit, ik moet ze zien en als het kan, fotograferen. Bij de Blauwborsten komen eerst de mannetjes en een kleine week later, de eerste vrouwtjes. Tegen die tijd zijn de mannetjes alweer bijgekomen van hun tocht uit hun 

Blauwborst man op een kleibult.

overwinteringsgebieden rond de Middellandse Zee en Afrika en proberen ze een territorium te veroveren. Meestal bestaat zo’n territorium uit een brede rietkraag met struiken en kleine boompjes. De mannetjes vliegen langs de rand van hun territorium en laten regelmatig hun krassende liedjes horen. Andere mannetjes die zich in een territorium bevinden, worden aangevallen en weggejaagd, tot ze ver genoeg weg zijn. Zodra de vrouwtjes arriveren, zijn de Blauwborsten op hun felst en laten zicht het meest horen. Als ze gekoppeld zijn en zeker als er jongen zijn, laten de mannetjes zich minder horen en zien.

Spiegeltje, spiegeltje .........

In mijn belevenis laten de Blauwborsten zich het best fotograferen op een mooie zonnige dag met weinig wind, als ze net uit hun winterkwartieren terug zijn. Ze zoeken dan vaste, hoge punten in hun gebied op om hun lied voor te dragen. Als je een territorium hebt gevonden en je hebt een Blauwborst horen zingen, op een hoog punt, dan komt hij daar waarschijnlijk na een tijdje weer terug. Als je dan rustig, op enige afstand een plaats zoekt, dan zullen ze zich vaker laten zien en horen en kun je ze goed fotograferen. Er zijn ook fotografen die een andere, maar wat mij betreft niet diervriendelijke, methode gebruiken. Omdat de mannetjes op dat moment erg territoriaal zijn, reageren ze fel als ze een ander mannetje zien of horen. Deze fotografen spelen dan gewoon een opgenomen liedje van de Blauwborst af, om daar mee de mannetjes uit hun tent te lokken. Dat is NIET mijn werkwijze om een goede foto te maken van een Blauwborst in een rietkraag. Ik ga meestal in de vroege morgenuren oom mijn foto’s te maken.
Luid zingend op een paal.

Soms lukt het en als het niet lukt, ga ik een andere keer weer. Per slot van rekening ben je we heerlijk in de natuur bezig.
"
"Ik wacht op mijn vrouw".

woensdag 17 februari 2021

Waterral [Rallus aquaticus]

 Deutsch; Wasserschiene    English: Water Rail    Francais:Rampe d'eau.

Hij komt uit het rietveld.

De Waterral vertoont veel gelijkenis met het Waterhoen en het Porseleinhoen. Het meest opvallende kenmerk is de naar beneden gebogen, rood met donker gekleurde bovensnavel. De snavel heeft een lengte van 3-4 cm. Je hoort hem vaker als dat je hem ziet.

Even de kat uit de boom kijken.

Het is een schuwe, zeldzame broedvogel, die leeft in veenmoerassen en grotere rietvelden. Hierin bouwt hij een nest van rietdelen en ander klein materiaal. In het nest, dat op de grond ligt, legt het vrouwtje tussen de 5 en 10 vuilwitte, soms crèmekleurige eieren. Broedduur: 19-22 dagen.

Ik heb het gezien.

De Waterral komt in bijna heel Europa voor en ze blijven vaak ook buiten het broedseizoen, in hun territorium. Heel af en toe zie je ze rondscharrelen aan de rand van een rietkraag. Als het strenger begint te vriezen en te sneeuwen, komen ze uit hun onderkomen op zoek naar voedsel als; insecten, zaden, plantenresten, visjes, bessen en soms kleine kikkertjes.
Ik vertrouw je.

De vogel is iets kleiner [23-26 cm] als het Waterhoen [27-31 cm], maar iets groter dan het Porseleinhoen [19-22 cm]. Het contactgeluid heeft veel weg van het gillen van een biggetje. Je hoort hem buiten de broedtijd vaak 's nachts, maar tijdens het broedseizoen ook veel overdag.

Snel naar de andere sloot.

Het is altijd weer een hele belevenis als je ze ziet scharrelen langs de waterkant.

woensdag 10 februari 2021

Buizerd tegen Waterhoen.

 Langs het fietspad zag ik een Buizerd op de besneeuwde grond zitten. In een flits zag ik dat hij een waterhoen te pakken had. De Buizerd probeerde uit alle macht op te vliegen met de prooi in zijn klauwen. Doordat ik stopte om te kijken naar dit tafereel, liet hij de prooi vallen. Hij ging een eindje verderop in een boom zitten en keek "beteuterd" achterom.

De Waterhoen verstopte zich snel in het riet, langs de slootkant. Toen ik ging kijken hoe het afgelopen was met hem, rende hij naar de overkant van de sloot, waar hij in de duiker verdween.

Dit alles onder toezicht van mevrouw IJsvogel, die daar ook in de duiker zat. Al met al een mooi tafereel met goede afloop voor het waterhoen. De Buizerd moest zijn kostje ergens anders opscharrelen.




maandag 18 januari 2021

De Velduil. [Asio flammeus]

Mooie, felle gele ogen.

De  Velduil is een weinig voorkomende soort uil in Nederland. Je ziet hem niet zo vaak. Hij houdt zich veelal op in ruigtegebieden met veel hoog opgaande graspollen en onkruiden. het liefst ook nog een gebied met vochtige delen.

Hij lijkt veel op de Ransuil, maar de zgn. Oren [het

Velduil in vogelvlucht.

zijn in werkelijkheid pluimen van een aantal veren] zijn veel kleiner en hij is lichter bruin van kleur. Alleen al de felle ogen nodigen je uit om ze te gaan zoeken.

Een aantal jaren geleden stond ik met een foto-vriend al om kwart voor 7 in de Ezumakeeg, in het Lauwersmeergebied in Friesland. Dat was lang wachten, want tegen 11 uur begonnen ze pas te vliegen. In die tussen tijd hadden we al wel 7 verstop-plekken ontdekt, waar de vogels zich schuil hielden. Er was zelfs 1 vogel die het aan de stok kreeg met een Blauwe kiekendief..

"Wat zie ik daar?" .

Het aantal broedparen bedroeg in 2018 tussen de 12 en 20 paren. In 2019 lag het aantal broedparen op 100-130 paar. [SOVON]. Dus een behoorlijke vooruitgang. De meeste paren broeden in de duinen op de Waddeneilanden. Waar je dus ook de meeste kans hebt om de vogels te zien, want ze jagen overdag. Het aantal overwinteraars ligt veel hoger, nl. tussen de 100 en 400. Ook in Noord-Nederland stijgt het aantal broedparen op de kwelders, van het Groninger- en Friese wad. fors. 

Bijna botsing.



TOT ZIENS.



dinsdag 8 december 2020

De Rivierkreeft.

 De Europese rivierkreeft [Astacus astacus].

De Latijnse naam is afgeleid van het Griekse woord "Astakos. Deze soort komt voor in zoetwaterstromen. Ze kunnen tot 20 cm lang worden, maar de meeste worden niet groter dan 15-16 cm.

                                             

Ze houden van voedselrijk water en van snel opwarmende sloten en poelen. Het is een alles eter en voedt zich met dood materiaal zoals planten, kadavers en ander organisch materiaal wat op de bodem ligt. in het zuidelijk deel van Nederland komt de grootste populatie voor. maar ook in onze provincie, Groningen, worden ze steeds meer gezien en gevangen in netten en fuiken. 

Door het steeds groter wordende effect van de gevangen Amerikaanse rivierkreeft, is een reddingsprogramma opgezet om de Europese rivierkreeft te redden. De Amerikaanse is agressiever en ziet zijn Europese "familie" ook als voedsel.

Ze wandelen soms over de straat, om van de ene vijver en of sloot te komen. ook die van mij liep op het fietspad.

Op de laatste foto zit de kreeft nog in de gevangenschap. Nu is hij weer uitgezet in een sloot.

maandag 16 november 2020

Het "Blauwe diamantje" van Nederland.


Tegenwoordig zie je ze steeds meer langs sloot en plas. In mijn buurt hebben dit jaar zeker 4 paren gebroed en de jonge vogels laten zich nu overal zien. Elke dag zie ik wel zo'n "Pareltje". 



Soms moet je ze even helpen met een goede zit-vangplaats, dan plaats je een stok op ruim een halve meter boven het wateroppervlak.

Soms sta je uren te wachten en dan opeens komt hij drie keer in 10 minuten. Je moet snel zijn om ze te kunnen fotograferen, want ze zijn erg schikachtig. de beste manier is je camera op te stellen op een stevig statief en de lens te richten op de plek waar je hem of haar verwacht.



Ik ben nu in de gelegenheid om mijn camera op afstand te bedienen.

Het verschil tussen een mannetje en een vrouwtje is alleen te herkennen aan de snavel. Het mannetje heeft een geheel zwarte snavel en het vrouwtje heeft een gedeeltelijke of geheel rode ondersnavel.

Hier een aantal resultaten.



Op de bovenstaande foto heeft hij zojuist een garnaal gevangen en slaat deze dood tegen stengel van een lisdodde.

zaterdag 12 september 2020

Klokjesgentiaan.


De Klokjesgentiaan (Gentiana pneumonanthe) is een betrekkelijk zeldzame plant in Nederland. De plant komt van nature voor in EuraziĂ«. In Nederland staat de plant op de Rode Lijst van planten en is algemeen voorkomend, maar het aantal planten neemt door de droogte sterk af. Vanaf 1 januari 2017 is de plant niet meer wettelijk beschermd. Hij komt nog voor op vochtige, lichtzure heidevelden. 


De Klokjesgentiaan bloeit meestal met donker hemelsblauwe bloemen, maar de kleur kan variëren van donkerblauw tot wit.De bloemen zitten aan het eind van de stengel en soms met 2 naast elkaar. Hij bloeit van juli tot september, met 4-5 cm lange bloemen met aan de buitenkant vijf groene strepen.

De Klokjesgentiaan is de waardplant voor vooral het Gentiaanblauwtje (Maculinea alcon), die zijn eitjes afzet op de ongeopende bloemen. Ook enkele nachtvlindersoorten komen voor op deze plant. Hij groeit in blauwgrasland tussen kort gras, heide en veenmoerassen op natte en zure grond.

Als er wordt gesproken over de kleur "blauw" dan moet ik zeker denken aan het fraaie plantje Klokjesgentiaan.