Ringsnaveleend [Aythya collaris] uit N-Amerika, in Groningen.

"Onderzeeër"

Al een paar dagen verblijft deze zeldzame trekvogel in de provincie Groningen. Het oorspronkelijke leefgebied van deze vogel is Noord-Amerika en Canada. Het is een mannetje en de vogel is niet geringd. Dus niet ontsnapt uit een collectie van een liefhebber.
Hij heeft gezelschap van 2 vrouwelijke Kuifeenden.

Mannetje Ringsnaveleend.

Met 1 van de vrouwtjes Kuifeend.

Ringsnaveleend op het ijs. Aan beide poten geen ring.

Het mannetje is 1 dag weggeweest [15-02-2017] en was donderdag weer terug. Nu in gezelschap van een paartje Kuifeend en een enkel vrouwtje. ook vandaag, 01-03-2017, nog steeds aanwezig.
Dit is de 4e waarneming voor Groningen en de laatste keer was hij gezien in de stad Groningen.

Blijven poetsen voor een waterdicht pak.

De Staartmees. [Aegithalos caudatus]

De "gewone"Staartmees.

Als je voor het eerst een Staartmees ziet, denk je: "dat is een miniatuur" ekstertje. Echter dit kleine, vlugge vogeltje met een staartlengte van 1 ½ keer zijn lichaamslengte, is een soort apart. Het is een broedvogel in Nederland en broedt in loof- en gemengd bos, parken, kerkhoven en ook in onze tuinen met een paar dichte struiken en/of bossages. Ook bij ons in de straat staan een paar hoge coniferen en heeft er een paartje bebroed in een grote zgn. vliegden.

Staartmees.

n de winter zie je ze wat vaker in grotere groepen. Tot wel 10-15 exemplaren bij elkaar. Ze zwerven dan, onder luid gestilp, wat door de takken van de bomen en ook komen ze regelmatig op de voedertafel. Ze hebben het dan vooral voorzien op de vetbollen. Zo ook bij ons in de voortuin. Het zijn echt vlugge vogeltjes en dus ook vrij moeilijk te fotograferen.
De Staartmees telt 1 soort en 2 [onder]soorten. De "gewone" Staartmees, de Witkoppige staartmees en de, bij ons, veel zeldzamere Witkopstaartmees [Aegithalos candatus candatus]. Deze laatste komt veelvuldig voor in Zuid-Zweden. Daar heb ik hem regelmatig gezien, maar gelukkig ook bij ons in Nederland. Wel zit hij regelmatig in de winter tussen de gewone Staartmezen. Goed opletten dus, want hij is heel makkelijk te herkennen tussen de anderen.
Al met al een leuke soort om te ontdekken en er van genieten.

Witkopstaartmees in de Eemshaven.

Nu op naar de Klapekster. [Lanius excubitor]

Evenals vorig jaar, zit er nu ook weer een Klapekster in het Schildmeer-gebied en waarschijnlijk zitten er 2 vogels. Er zou een vogel aan de kant van Schildwolde zitten en de andere bij de uitkijkpost "Biesterwied" bij Tetjehorn. in de late herfst en winter verblijft hij soms met meerdere vogels in W-Europa.

Soms zit hij/zij ver weg [50 meter]

 De Klapekster is een door-trekker in het na- en voorjaar, want het is een broedvogel van Noord Europa. Ze broeden in berkenbossen, heidevelden, moerassen, grote open vlaktes en hoogveen-gebieden als er maar dichte struiken en een aantal hoge bomen staan. deze bomen worden gebruikt als uitkijkpost om zijn/haar prooi te lokaliseren. de prooi bestaat uit o.a. kleine vogeltjes, Hagedissen, kikkers en muizen.

Soms wat dichter bij [8-10 meter] Klapekster in berijpte boom.

De Klapekster is een grote lichtgrijze en witte kleur, met een naar verhouding grote kop met een zwart "Zorro"-masker. De bovensnavel is aan de punt enigszins gehaakt en de tenen hebben scherpe nagels om de prooi vast te houden en op te spiessen. Het mannetje en vrouwtje zijn nagenoeg gelijk.

Vliegende Klapekster bij Tetjehorn.

Kop van een Klapekster met "haak-snavel".

Hij spiest zijn prooi op prikkeldraad, doorns en lange stekels voor "slechtere" tijden. De Klapekster is in Nederland een zeer zeldzame broedvogel.

Nog even over de IJsvogels.

Vandaag, 12 januari 2017 wordt het begin van een [kleine] maar matige vorst periode aangekondigd. Ik hou nu al mijn hart vast voor de IJsvogels in de omgeving. In de buurt van Delfzijl en Appingedam kunnen we de wakken zelf wel open houden. Gelukkig hebben we in de Eemshaven alle

IJsvogel-vrouw op een hek langs de zeedijk. 

medewerking van de mannen van het Waterschap Noorderzijlvest. Zij zullen langs de dijk in Noord Groningen de wakken open houden. GEWELDIG mannen en nu alvast bedankt. We hebben ons best gedaan voor de IJsvogels, door her en der een aantal zit-stokken te plaatsen, zodat ze vanaf een hoger punt kunnen vissen.

[IJsvogel-man-1e winter] Eeuwig zonde van zo'n mooie vogel.

Laten we hopen dat de vorstperiode voor de IJsvogels niet al te lang duurt. We zullen zien.

IJsvogel-wak voor een duiker. Hier blijft het water het langste open.

Als de vorstperiode langer aanhoudt, steek dan een "vangstok"in de wal en maak een wak van ongeveer een meter in doorsnee en houdt deze gedurende de vorstperiode open. De IJsvogels zullen u dankbaar zijn en u hebt een mooi gezicht op deze vogels.

[IJsvogel-man 1e winter] Dit moeten we niet al te vaak zien deze winter.

IJsvogels in Groningen. [Vervolg]

IJsvogel-vrouwtje

Die zit erg goed vast.

Dat een IJsvogel niet altijd succesvol is bij het "vissen", bleek gistermiddag. Het vrouwtje IJsvogel dook met een fraaie duik in het water en ving een stekelbaarsje. Vóór het inslikken van het visje moet hij eerst doodgeslagen worden. Tijdens het doodslaan van het Drie-doornig stekelbaarsje bleef één van de twee onderste stekels in de "rietsigaar" vastzitten. Na enig trek- en ruk-werk kreeg zij het voor elkaar om het visje weer los te trekken en na nog een paar klappen gleed hij naar binnen.

En toen zat hij vast in de rietsigaar.

Inwendig heb ik even zitten te lachen om dit zeldzame tafereel. Is dit leedvermaak?
Op een gegeven moment moeten de graatjes en restanten van het chitine pantser van een garnaal het lichaam weer verlaten. Dit vindt plaats door het produceren van een braakbal. Er zijn ook twee verschillende kleuren braakballen.


De witte braakbal is van o.a. stekelbaarsjes [witvis] en de rosse braakbal is van garnalen.

Braakbal van hoofdzakelijk garnalen.

Helaas is de braakbal van de "witvis" tijdens het fotograferen uit elkaar gevallen. Deze braakbal was iets groter dan die van de garnalen.

Braakbal van "witvis".

IJsvogel [Alcedo atthis] in Groningen.

Het gaat de laatste 3-4 jaar bijzonder goed met de ontwikkeling van het aantal IJsvogels door de zachte winters en het schoner worden van het water. Hierdoor hebben ook de vissen een betere levensomstandigheid. Veel meer jonge IJsvogels worden nu groot en op veel meer plaatsen zie je ze nu. Ik had bijna gezegd: "In elke boerensloot zit nu wel een IJsvogel".

Verscholen in het riet

Wachten op een visje.

Afgelopen zaterdagmiddag naar de Eemshaven geweest voor de IJsvogels. Ik rij in de richting van de dijk. Even een tussenstop om mijn camouflage-net voor het zijraam langs te doen. Want stel je voor.... Vlak voor het hek neem ik gas terug en inderdaad. Er zit een vogel tussen de rietstengels en het is een vrouwtje IJsvogel. Snel de camera erbij en...... te laat. Zij vloog snel over de sloot naar rechts.
Na een uurtje gewacht te hebben nog steeds niets van een IJsvogel te bespeuren. Wel een aantal mensen op de fiets en wandelaars onder langs de dijk. Het was tenslotte mooi weer, de zon scheen en het was zelfs 7 graden. Tegen 2 uur wel 2 Winterkoningen in het riet, op zoek naar voedsel. En plots om 5 over twee was zij er heel even op de Lisdodde [Rietsigaar]. Even snel als ze gekomen was, was ze ook weer "gevlogen". Nu maar weer wachten op de volgende kans voor een foto.

Het werd een garnaal.

De sloot was gedeeltelijk dicht gevroren en een Grote zilverreiger foerageerde langs de kant, waar ze nu nog gemakkelijk hun kostje vinden. een van de twee ving zelfs nog een kikker. De Buizerd vangt een prooi op een andere manier, door boven de dijk te vliegen in de hoop op een onvoorzichtige Woelmuis.

Dan nog maar weer even wachten.

Tegen kwart voor 3 valt de schaduw van een van de windmolens over het riet en de dijk. Opnieuw voor-instellen van de camera is nodig. Zo'n 100 meter verderop zit een IJsvogel in het riet en als er een paar mensen aankomen. vliegt hij/zij nog verder van mij af. inmiddels is het 3 uur geworden. Tegen kwart over 3 besluit ik om naar huis te gaan, want het licht wordt snel minder om een goeie foto te maken, want er valt steeds meer schaduw over het riet. Vandaag geen foto van de IJsvogel maar wel van een Winterkoning.
Morgenvroeg maar weer eens proberen en misschien lukt het dan wel. En inderdaad het lukte. Deze keer bleef ze wat langer zitten en kwam steeds weer terug op dezelfde plek. De bijgevoegde foto's zijn dan ook van zondagmorgen.

Winterkoning.

Kijk ook eens op: www.ijsvogel.nl voor nog meer informatie over deze prachtige vogel.

Pestvogels in Groningen. [Bombycilla garrulus]

Deutsch: Seidenschwanz
English: Bohemian waxwing

Pestvogels zitten hoog en droog.

Na jaren van afwezigheid zijn er dit jaar weer een fors aantal Pestvogels in ons land. Overal vandaan worden ze gemeld op www.waarneming.nl  Ook in de provincie Groningen kun je ze op diverse plaatsen zien. Zoals in: Termunten, Wildervank en ook in Delfzijl. Het is zeker 5 jaar geleden dat er een dergelijke influx was vanuit Noord Scandinavië. ook toen kwamen de vogels met honderden tegelijk het landschap van Nederland kleuriger maken. De Pestvogel is iets groter dan een Spreeuw. Doch deze vogels hebben een mooie kuif, die bij onraad wordt op gezet. Ook een duidelijke herkenning is de fel, gele staartband en de rode lakpuntjes op de vleugels. Het geluid dat ze maken, klinkt als een heel fijn, rinkelend belletje.

Duidelijk zijn de rode "lakpuntjes"te zien op de vleugel.

En dat ze kleurig zijn blijkt wel uit de foto.
Ze foerageren heel veel op de Gelderse roos, maar ook veel op Meidoorn en Lijsterbes. Toch geven de vogels de voorkeur aan de Gelderse roos. Vooral de eerste waarnemingen van het seizoen komen vanaf de Gelderse roos. Blijkbaar als deze fel rode bessen op zijn, schakelen ze over op een andere soort bes. Ook de kleine gele en rode appeltjes worden gretig ingenomen.

Een kleurige 1e Kj. vogel die de mooiere kleuren nog moet krijgen..

Afgelopen zondag werden de eersten in Delfzijl gemeld. Helaas was ik niet in Delfzijl.Dus dat werd maandagmorgen op tijd er naar toe. Op de plek aangekomen hebben we ze even gezien. Ze vlogen over een flat en weg waren ze. We hebben de omgeving nog afgezocht, maar helaas. Dan maar even naar Termunten. Maar ook hier HELAAS. Toen door naar Wildervank. Driemaal is scheepsrecht. En hier hadden we geluk. Wat een prachtige straat met meidoornbomen die vol zaten met bessen [smeerpotjes noemen we ze ook wel].

Eten vanaf de "vloer".

Hier konden we er redelijk dicht bij komen, wat een enkeling niet zo waardeerde. Toch waren de vogels schrikachtig en vlogen regelmatig weg over de bomen en de huizen. Toch kwamen ze iedere keer weer terug. Tegen de middag terug naar huis en in de middag nog even een controle in Delfzijl. Helaas, niets te zien en te horen.

Een 2e Kj. Pestvogel nog zonder de zgn. "lakpuntjes"op de vleugel.

Ik zie tegen mijn fotovriend: "Morgenvroeg kijk ik wel even op de Kustweg".  En vanmorgen was het bingo met 39 Pestvogels boven in de bomen. het duurde even voordat ze eruit kwamen en toen was het weer genieten. Ik heb voldoende mooie foto's kunnen maken. Na een half uur had ik genoeg van de motregen en keerde tevreden huiswaarts.
Vanmiddag om half 2 nog even terug geweest om te kijken of ze er nog waren. Ja, ze waren er nog. Nu foerageerden ze in een Esdoorn, op zoek naar insecten. Veelvuldig vlogen ze een stukje door de lucht, om veen later weer op een takje terug te keren. Tegen 15.00 uur vlogen ze op naar een andere boomtop. hier bleven ze even de omgeving te verkennen en daarna keerden ze terug naar de Lijsterbes, waar ze vanmorgen ook zaten. Hier foerageerden ze weer op het gras om de vele duizenden bessen op te eten. Ook de Koperwiek en de Merels deden hun best. Ze kunnen nog wel een paar dagen blijven, want er liggen nog genoeg bessen op het gras.
Bij de 1e-winter vogels missen de gele en witte zomen aan het eind van de slagpennen. ook de rode "lakpuntjes"ontbreken. Verder is de kop minder roodbruin dan bij de volwassen vogels.

1e winter of 1e Kj. Pestvogel. [1e Kj. staat voor: Kalenderjaar].

De Koperwiek eet ook mee.