De Rotgans. [Branta bernicla]

De Rotgans is een van de kleinste wilde ganzen in Europa. Ik vind het zelf wel de mooiste met zijn specifieke geluid. Hoe snel kan het leven van een dergelijke gans voorbij zijn. Op 28 september 2021 vond een kennis van mij een dood exemplaar langs de Dellewal op Terschelling-West. Deze vogel bleek geringd te zijn met 2 kleurringen: L[ime]8G[roen]4 [L8G4]en een metalen ring. Deze Rorgans is als jonge vogel op 16-05-2019 geringd op Terschelling-Kinnum, door o.a. Harry Horn en een paar anderen.

Daarna is hij op 04.10.2019 naar Leigh on Sea Thames Estuary Essex gevlogen en daarna zeer waarschijnlijk naar Taymir-schiereiland in Siberië. De winter 2020-2021 daarop is hij steeds teruggekeerd naar zijn geboorteplek op Terschelling, waar hij op 28 september 2021 dood is gevonden. Op 17 mei 2020 is hij nog gezien met een ongeringde partner. De vogel was erg mager en waarschijnlijk door de honger gestorven. Volgens Harry Horn was en op de kwelder voor Terschelling voldoende te eten. Erg jammer voor zo'n mooie vogel, die nog jaren voor zich had.

Je kunt 3 ondersoorten herkennen: Zwarte rotgans [zeldzaam], Witbuikrotgans en de "Gewone"rotgans. Hij maakt een onmiskenbaar geluid [Whrott, whrott, whrott]

Vogelreis naar Falsterbo. [Zuid Zweden]

 Binnenkort een verslag van onze reis naar Falsterbo

De Groene specht, een echte bos- en parkbewoner.

 Groene specht-Picus viridus.

Groene specht-man

Dit is een standvogel, wat inhoudt dat hij bijna het hele jaar op dezelfde plek is te vinden, als waar hij heeft gebroed. Hij trekt dus niet naar warmere streken. hij komt in een groot gedeelte van Europa voor, maar ook in het uiterste westen van Azië.

Hij eet voornamelijk mieren en andere kleine insecten. Deze prooi vindt hij op de grond in mierenhopen maar ook tussen de stenen en gras, waardoor hij op het laatste moment zichtbaar wordt voor de vogelaar.

Groene specht-vrouw

 

Wat wel snel opvalt is de doorlopende rode vlek op het achterhoofd bij het vrouwtje en de doorlopende rode vlek op het achterhoofd en de rode vlek onder het oog bij het mannetje.

Soms hoor je in het voorjaar zijn typische "lach" die je al van verre hoort. Het "roffelen, als bij de andere spechten-soorten, hoor je hem weinig doen. Door zijn lichaamslengte van ongeveer 33 cm is hij een grotere boer dan de Bonte spechten.

s' Zomers zijn ze veel in grotere parken en op kerkhoven te vinden. In de winter komen ze vaak dichter bij de bebouwing en als je geluk hebt, zelfs op de voedertafel.

Groene specht-jong

De jonge vogels zijn gemakkelijk te herkennen aan hun gespikkelde borst en door de vaalrode doorlopende rode vlek op de kop. De jongen worden langere tijd door beide ouders gevoerd.

Vaak kun je ze gemakkelijk vinden, doordat ze steeds dezelfde route af- en aanvliegen naar het foerageergebied. 

Ik vind het zelf nog steeds één van de mooiste parkvogels, die zich vaak achter een boomstam verschuilt, als hij jou ziet aankomen lopen.

Zo tekende men vroeger de Groene spechten

Groene specht vrouw op de camping

De Koninginnenpage [Papilio machalon].

De prachtige Koninginnenpage.

 

Er is een tijd geweest dat deze prachtige vlinder voornamelijk in zuidelijk Nederland voor kwam. Mijn eerste waarneming dateert van 19 mei 2014, langs een fietspad in Nijmegen. Dat vond ik al een mooie waarneming, want toen had ik deze vlinder nog nooit gezien. Hij zat hier toen op klaver, terwijl de meeste exemplaren foerageren op Peen en Wilde peen. ook de melkdistel is een gewilde plant om nectar uit de bloemen te zuigen.

Mijn allereerste Koninginnenpage in Nijmegen [2007].

De rups heb ik nog nooit gezien, maar een foto kon ik gelukkig "lenen" van een mede-fotograaf. Ook dit is een prachtig dier om te zien en is plm. 40 mm lang. Het vrouwtje van de Koninginnenpage legt ongeveer 150 eitjes op de waardplant, als Dille, Kervel, Pastinaak en [Wilde]-Peen en na plm.7 dagen komen ze uit. In de larve [rups] stadium verveld de rups 4 keer. De nieuwe vlinders vliegen ongeveer 3-4 weken, paren en leggen dan ook weer eitjes, vooral op Peen. 

De rups van de Koninginnenpage [foto FB].

De tweede generatie legt ook weer eitje en die komen ook na 7-8 dagen uit. De pop overwintert zo'n 200-290 dagen in de grond, tot het komend voorjaar en dan begint de hele levenscyclus opnieuw. Ook dan is het weer genieten voor de fotograven. Wij hebben in totaal 5 volwassen vlinders [Imago's] gezien in de Eemshaven, dus dat ziet er voor volgend jaar misschien goed uit.

Koninginnenpage in de Eemshaven.

Gistermorgen liepen we met 4 personen door het gebied op zoek naar deze mooie vlinder. Een van de mensen had hem al gezien en na een half uur kwam hij weer tevoorschijn. Daarna klikten de camera's onophoudelijk. Ik kwam in ieder geval thuis met zo'n 1000 foto's. en dan is het kiezen. Maar het resultaat zie je voor je.

De vlinder heeft een spanwijdte van 75-85 mm en is daarmee één van de grootste pagesoorten.

Van de zijkant gezien.

Als toegift zagen we nog een Bruinblauwtje. Helaas geen foto van kunnen maken. Hij was sneller dan mijn camera. Volgende keer.

Heesterslak [Arianta arbustorum].

Een eerdere benaming was: Helix arbustorum

Volwassen slak.

Dit is een huisjesslak die leeft in geheel Europa, op allerlei ondergronden van droog tot nat en begroeid tot kale vlaktes met sporadische begroeiing. In de regen periode lopen ze vaak over het tegelpad en de straat.

Diverse uitvoeringen.

De soort is gemakkelijk te herkennen aan de zwarte slak. Dit is de enige soort waarvan de slak zwart is, terwijl de het dier van de andere soorten huisjesslakken vleeskleurig zijn.

Het huisje is spiraalvormig opgebouwd met een stevige witte mondrand. Er zijn 5-6 lichte rondingen die naar de top kleiner en smaller worden. De afmetingen zijn: doorsnede tot 25 mm en een hoogte van 15 mm. De kleur loopt van geel tot donkerbruin en alle tussenliggende kleuren. Over het midden van de schelp loopt vaak een donkere band. Het schelp oppervlak is glad en met fijne groei-groefjes. Deze groefjes kun je gemakkelijk zien onder een microscoop.

Hier is de band duidelijk te zien.

In de herfst zoekt de slak een plekje op waar hij kan overwinteren. Om niet te bevriezen en uit te drogen, vormt hij een "operculum" Dit is een dekseltje die de mondrand geheel afsluit..

Het verschil in grootte met de Wijngaardslak [Helix aspersa]

Hier is de spiraal duidelijk te zien.

De mysterieuze Nachtzwaluw [Caprimulgus europaeus].

Slapende Nachtzwaluw-mannetje.

Een veel gebruikte, alternatieve naam voor de Nachtzwaluw is; Geitenmelker. Als je de Latijnse familienaam vertaald, is het inderdaad: Geitenmelker. De Nachtzwaluw is 24 tot 28 cm lang en heeft een spanwijdte tot 59 cm.

Het grijs-bruin gestreepte verenkleed valt bijna niet op als de vogel ligt te slapen op een tak van een eik of den of op de grond. Inderdaad, de vogel ligt te slapen. Soms met beide ogen dicht, maar als er iets lawaai is, dan gaat er een oogje open. Dat heb ik zelf ervaren. Ze vertrouwen volledig op hun schutkleur. Als er een schaapherder met zijn kudde voorbij komt, wordt het te druk en is het wegwezen.

Nachtzwaluw.

De Nachtzwaluw is een schemer-actieve vogel. Dan begint hij in de paartijd met een zeer langdurige "triller". Het is tevens de makkelijkste manier om hem te ontdekken of ze in een bepaald gebied aanwezig zijn. Ze komen vooral voor in open bos- en heidegebieden. Tijdens zijn geruisloze baltsvlucht heeft het mannetje een zachte maar scherpe roep. 

Het vrouwtje broedt op de grond onder een grote graspol of onder een struik heide. Ze legt meestal 2 grauw-witte eitjes met donkere spikkels en vlekjes. Je kunt er bijna bovenop staan, zonder haar te zien liggen. Een enkeling is dat wel gelukt. Mij nog nooit.

Het is een trekvogel die pas laat in het broedgebied aankomt, meestal niet voor begin mei. Hij overwintert tot in Zuid-Afrika.

De populatiegrootte werd in 2004 geschat op zo'n 2.0 tot 6.0 miljoen, echter de aantallen gaan snel achteruit en vandaar dat ze op de RODE LIJST van vogels staan. Volgens de tellingen van het SOVON [Samenwerkende Organisaties Vogel Onderzoek Nederland] zijn de aantallen tussen 1990 en 2013 weer geleidelijk gestegen. In 2014 zijn in Nederland weer 1595 paren geteld. Van het jaar 2020 zijn nog geen gegevens bekend, qua aantallen.

Zijn "snorharen" en neusgat zijn duidelijk te zien. 

De Urntjeswesp.

Dat sommige insecten een vreemde plek vinden om hun nest te bouwen, is wel bekend. Zo ook de Urntjeswesp [Eumenes coronatus] Deze zomer zochten ze een plek achter het tentdoek van een caravanluifel. Onze overbuurman kwam aangelopen en zei: "ik heb wat leuks voor jou om te fotograferen".

De Urntjes wesp heeft een lengte van 12-17 mm en komt voornamelijk voor op zonnige, open plekken en heidevelden. Hij heeft een zeer lang en zeer lang gerekt lijf. De kleur is zoals gewoonlijk zwart en geel.

Verschillende stadia van het urntje.

Het begin van het nest wordt als een bolletje gemaakt van zacht leem. Er komt een kort kraagje op waaraan het vrouwtje zich vasthoud tijdens het leggen van het eitje. In elke urn komt slechts 1 eitje die wordt gelegd door een klein gaatje, boven in het bolletje. Als er 1 of 2 rupsen naar binnen zijn gebracht [als voedsel voor de uitgekomen larve], breekt zij het kraagje af en wordt met dat materiaal het bolletje helemaal dichtgemetseld.

En dan is de nakomeling voorzien van voedsel voor de eerste dagen.

5 urntjes op een rij. De bovenste 2 moeten nog worden gevuld. De onderste 3 zijn al dichtgemetseld.