De Steenuil. [Athene noctua].

Dit jaar 2026 is het Jaar van de Steenuil.

Het gaat niet zo goed met de Steenuil in ons land. Er verdwijnen steeds meer [opgeruimde] boerenerven. Ik weet nog goed dat er, zo'n 70 jaar geleden, bij mijn grootvader een koppeltje Steenuilen op het erf zat. Deze zaten in de oude kapschuur, op en in een grote stapel ruiterstokken. Erg schrikachtig waren ze niet en je kon er dus betrekkelijk dichtbij komen. Het ruige nest lag er tussen op een stapeltje horizontaal liggende stokken.

Je kon er niet tussen kijken, maar als er jongen waren kon je ze duidelijk horen schreeuwen om voedsel. Ook 's avonds kon je het mannetje hoeren roepen. Of hij zat op de stapel stokken of op het dak van de kapschuur. Was het heel mooi weer, dan zat hij ook op het dak van de boerderij. Tegenwoordig zitten de Steenuilen veel meer in de door mensen gemaakte holen. Oftewel nestkasten. Ook hier wordt noodgedwongen gelukkig steeds meer gebruik van gemaakt.

Ik vind het nog steeds een magnifieke vogel om te zien en hoop dat de populatie zich snel weer gaat herstellen. De meeste kans om er een te zien is in het midden van het land. In noord Nederland zie je ze vrij weinig.