Totaal aantal pageviews

maandag 8 januari 2018

Opnieuw de Ringsnaveleend.

Ringsnaveleend.

Hij is er weer: de Ringsnaveneend uit Noord Amerika. Evenals vorig jaar zit hij weer in één van de vijvers bij voormalig strokartonfabriek "De Eendracht"in Appingedam.
Gisteren, 07-01-2018 werd hij ontdekt door Marnix Jonkers. Toen ik vanmorgen om half 10 aankwam, waren er al een 3 tal fotografen aanwezig.
Ringsnaveleend.
Meer info volgt.
Ringsnaveleend.

zaterdag 30 december 2017

Mooi resultaat in 2017.

Dit jaar een mooi resultaat geboekt met 5 min of meer [zeer] zeldzame waarnemingen. te weten:
Als eerste van dit jaar de Ringsnaveleend. De eerste keer gezien op 12 februari.
Deze verbleef, in gezelschap van meerdere Kuifeenden, zeker 2 maanden in de vijver bij de v.m. Eendracht in Appingedam. De Ringsnaveleend komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika.
Ringsnaveleend in Appingedam.
Grote grijze snip in Ezumakeeg. [Aan de Friesse kant] op 28-07-2017. Dit is ook een zeldzame vogel uit Noord-Amerika die hier zelden voor komt.

Grote grijze snip in Ezumakeegh.

De Grijze wouw bij Tetjehorn [Schildmeer-Groningen] uit Midden- en Noord Afrika. Deze vogel verbleef hier vanaf 1 augustus 2017. Later werd hij regelmatig gezien in de omgeving van Dannemeer
Grijze wouw bij Tetjehorn op "zijn"slaapplek.
De volgende in deze serie is de Zwartbuikwaterspreeuw bij Peize. Deze vogel verbleef hier bij het bruggetje en later bij een overstort.
Zwartbuikwaterspreeuw bij Peize.
Als laatste soort zag ik op 06-11-2017, mijn eerste Grote kruisbek, in de omgeving van Diever. Hier verbleven enkele weken tussen de 3 en 20 vogels.

Paartje Grote kruisbekken bij Diever.

donderdag 21 december 2017

De Grote zaagbek. [Mergus merganser]

Deutsch: Butterente.
Enlish: Goosander.
2 mannetjes Grote zaagbek.
De Grote zaagbek is een broedvogel aan rivieren met helder en traag stromend water in de bosrijke omgeving van gebieden in hoog boven in Scandinavië. De vogel broedt op de grond, in nissen en holen, maar ook in nestkasten. Buiten de broedtijd kun je grote groepen[ tot 10.000 vogels] aantreffen om gezamenlijk te ruien op de geliefde meren. Trekt in de winter naar binnenlandse grote, open wateroppervlakten en je ziet ze zelden op zoutwater plekken.
Paartje Grote zaagbek.
ook de kleinere wateroppervlakten worden niet gemeden en zijn vaak in gezelschap van andere watervogels als: Smienten, Kuifeenden, Tafeleenden en Meerkoeten.
Ze zijn nogal schuw en als je te dicht bij komt, zwemmen ze van je af.
2 Vrouwtjes Grote zaagbek.
Het mannetje heeft een mooie, donker groene kop, kleine haak aan het eind van de snavel en een opvallende roomkleurige hals en flanken. Het vrouwtje is minder opvallend met een fijne,grijzige gloed over de veren over de flanken en rug en een typische "HermanBrood-achtige" ruige kuif. Ook is de mooie rode snavel een goed kenmerk. De Grote zaagbek eet alleen maar dierlijk voedsel.
Het is een uitstekende duiker, jager en zwemmer.

zaterdag 2 december 2017

De Muurvaren.[Asplenium ruta-muraria L].

De muurvaren is een vrij algemene verschijning in Nederland, mits er voldoende oude, gemetselde muren aanwezig zijn. ook moet de biotoop voldoen aan de speciale, samengestelde specie die gebruikt is. Oorspronkelijk groeit de plant in rotsspleten in kalkrijke gebergten in Europa en zuidwest Azië.
Een fraai exemplaar van de Muurvaren.
De standplaats van de planten is droog tot matig droog, maar wel moet er af en toe regenwater bij de planten kunnen komen. Dat loopt dan langs de muren naar de planten. De planten staan aan de daglicht gerelateerde muren. De plant wordt maximaal 25 cm. hoog en groeit zowel verticaal als aan een gewelf. Het wortelstelsel hecht zich wijd vertakt tussen de mortel.
De soort komt vrij algemeen voor in het hele land, behalve in Zeeland, op de Waddeneilanden en in Drenthe.
De planten groeien in alle richtingen.

dinsdag 7 november 2017

Grote kruisbek [Loxia pytyopsittacus].

De familie Grote kruisbek. Links 2 jongen, en rechts een mannetje en een vrouwtje.
Gistermorgen naar het Westerveld voor de Grote kruisbekken. Deze mooie vogels verblijven al een aantal dagen in deze omgeving. Ze komen uit Scandinavië en overwinteren in ons land en de zuidelijke landen van Europa.
Van deze soort is de snavel en de kop veel forser dan die van de `gewone` Kruisbek.
We waren er om half 11 en toen we naar `de 3 berken` liepen hoorde ik ze al in de dennen. Gelukkig ze waren er nog. Het zijn vogels en ze kunnen zo maar ergens anders zitten. Af en toe hoorden we het geluid dichterbij of verderaf, maar we zagen ze niet. Tegen 12 uur vloog er een vrouwtje een paar keer bij ons langs, maar ging niet zitten in één van de berken. Wel verdween ze uit het zicht, door aan de andere kant van een Dennenboom te gaan zitten.
Het hele mooie mannetje.
De opwinding was dan ook groot toen er plotseling tegen kwart voor één 4 vogels aan kwamen vliegen en die gingen in de berken zitten. De sluiters van de opgestelde camera´s klikken of hun leven er vanaf hing. Het was een paartje met twee 1e Kj. jongen. Een prachtig rood mannetje met een okergeel vrouwtje en 2 grauwe jongen.
Het jong bedelt om voer.
Eén van de jongen bedelde nog om voer bij het vrouwtje. Ze kwamen steeds lager in de berken, om even later bij een plasje te gaan drinken. Eerst het vrouwtje en even later het mannetje. Er stond erg veel gras om een goede foto te maken. Wat een geweldige belevenis van deze prachtige vogelsoort uit Scandinavië.
Na 90 foto´s was mijn accu leeg en geen reserve mee, dan maar tevreden naar huis. Een hele mooie, geslaagde dag waarop je een hoop geduld moest hebben.
De fotografen op een rij.


donderdag 26 oktober 2017

Zwartbuikwaterspreeuw [Cinclus cinclus cinclus].

English: Dipper
Deutsch: Wasseramsel

Vanmorgen voor de 2e keer vol verwachting naar Peize gereden voor de zeldzame Zwartbuikwaterspreeuw. Dit is een wintergast, die zich sporadisch in ons land laat zien. Toch komt er bijna in iedere winter wel een waarneming ergens in Nederland.
De Zwartbuikwaterspreeuw.

Op de bekende plek lukte het niet. Daar zaten Anneke en Jennie op hun stoeltjes te wachten. Maar geen vogel. Na een fikse wandeling van een 3 kwartier, een paar natte voeten en onder de modder, vonden we hem op een andere plek. We werden eigenlijk op het verkeerde been gezet van de te lopen route. Anneke liep met ons mee langs het Lieverense Diepje, want die had hem ook nog niet op de foto.
Even achterom kijken naar de IJsvogel die van zich liet horen.

De vogel is zeer beweeglijk en kan eigenlijk onder water gewoon staan om zijn prooi te vangen. Soms "staat" hij gewoon in snel stromend water, vooral bij hoogteverschillen in een beekje of riviertje. De prooi bestaat meestal uit larven van insecten en soms een klein visje. Hij is helemaal niet schuw en laat zich heel makkelijk benaderen, tot op enkele meters. Hij zat zich te poetsen op een muurtje bij een overstort. Dat was op 4 meter afstand. Een lust om naar te kijken.
Blijven poetsen voor een waterdicht verenkleed.

Ik wist zelfs niet dat ze op water konden drijven maar hij bleef zich poetsen in het heldere water.
We vroegen aan iemand waar we het beste langs terug konden wandelen en binnen 20 minuten waren we op onze startpunt terug met een serie mooie foto's van deze zeldzame wintergast.
Nog even mooi in het zonnetje.