Totaal aantal pageviews

dinsdag 9 mei 2017

Kruisbek. [Loxia curvirostra]De Kruisbek is een broedvogel van naaldbossen en dan voornamelijk sparren

De Kruisbek is een stevig gebouwde vinken-soort, die soms als invasie vogel uit Scandinavië, in grote aantallen in ons land verblijft. Meestal komt dat door voedsel schaarste in het hoge noorden.
De Kruisbek is een broedvogel van naaldbossen en dan voornamelijk met veel sparren. Ze broeden hoog in de boomtoppen van de sparren omdat de naalden daar veel dichter zijn dan lager tussen de takken. Het nest wordt gebouwd van takjes en mossen, afgewerkt met fijne haren. Hierin legt het ♀ [vrouwtje] 4-5 eieren. Ze broeden al vrij vroeg in het voorjaar, dat kan al in februari/maart. Ze hebben een vrij lange broedperiode. De broedduur is plm. 15 dagen en beide sexen broeden.
Kruisbek-mannetje.
Het is de meest algemene en wijdst verspreide van de 3 soorten.  De 2 andere soorten zijn: Grote kruisbek [Loxia pytyopsittacus] en de zeldzamere Witbandkruisbek [Loxia leucopterea]. De eerste vogels die ik ooit heb gezien was in 2011, hoog in de sparrenboom-toppen in een bos bij Midlaren. De tweede keer dat ik ze zag, was een groep van 11 vogels in het zand, op de camping Les Trexons in de Vogezen. En nu, 4 mei 2017, een prachtig stelletje die laag in een berk zaten langs het fietspad naar de Haarlerberg [Sallandse Heuvelrug]. Mijn aandacht werd getrokken door het veel en luid, metaalachtige gezang van het ♂. [mannetje] Dat vele malen achter elkaar herhaalde, vrij hoge "Glip, glip, glip, glip". Het mannetje zat ongeveer 4 meter hoog en het vrouwtje iets hoger.
Kruisbek-vrouw.
Kenmerkend voor de vogel is de gekruiste snavel waarmee ze gemakkelijk sparrenkegels en dennenappels kunnen ontdoen van hun schubben, zodat ze bij de zaden kunnen komen. Tijdens het foerageren maken ze weinig geluid waardoor ze niet zo gemakkelijk worden gezien en gehoord.
Ze komen voor van Zuid-Spanje tot aan Siberië en Griekenland/Turkije.
Bij het mannetje kruist de onder-snavel naar rechts en bij het vrouwtje naar links.
Op mijn foto staat een nog niet geheel uit gekleurd mannetje en een volwassen vrouwtje in zomerkleed.
Kruisbek-man.

zaterdag 29 april 2017

Groene specht [Picus viridus].

Mijn eerste Groene specht [man] op de camping.
Deze vogel stond al een paar jaar op mijn verlanglijstje. Telkens hoorde je hem maar zien, ho maar.
Ik had steeds het idee dat hij mij "uitlachte". Dat is ook zo. Hun gezang lijkt meet op lachen dan op zingen.
Mijn tweede Groene [vrouw] bij de camping in Nijverdal
Twee weken geleden was ik op zoek naar de Zwarte roodstaart. Deze prachtige vogel zie je steeds vaker in de bebouwing, dan een tien-tal jaren geleden. Er zit ook een paartje bij ons bij de steenfabriek, dat met zijn vele nissen, hoeken en gaten een ideaal biotoop is voor de zwarte roodstaart.
Juveniele Groene specht.
Ik kon hem niet vinden tussen de stenen en ben verkast naar de andere kant van de fabriek. ook daar zat hij niet. Na een paar minuten te hebben gewacht, vloog er plots een fel groene flits voor mijn auto langs.
Groene specht [vrouw] bij de steenfabriek.
Dat was dus de Groene specht. Snel kijken tegen welke boom hij zich vastklampte en de eerste 3 foto's waren dan ook grandioos mislukt. Ik heb toen mijn auto een meter of 10 verplaatst en kon de vogel niet zien. Kort daarop kwam zij [want het was een vrouwtje] van de achterkant van de boom tevoorschijn. Toen was het 'knippen" geblazen en met als resultaat een paar hele mooie foto's en een zeer tevreden fotograaf.
Het verschil tussen een Groene specht-man en een vrouw is, dat: een mannetje heeft rode "wangen". Ze hebben wel alle drie [man-vrouw en jong] een rood petje. Maar een jonge vogel is nog niet zo mooi groen gekleurd en is over de hele borst gespikkeld.

vrijdag 7 april 2017

De Geoorde fuut [Podiceps nigricollis].

Geoorde fuut-man.

De Geoorde fuut is een broedvogel van ondiepe, vegetatierijke wateren, plassen en meren. Deze plassen en wateren, met bij voorkeur grote- open stukken water, zijn zeer in trek bij de Geoorde fuut. Zo ook dus het Dannemeer-gebied in Roegwold. Volgens de waarnemers/tellers hebben hier vorig jaar zeker 30-35 paartjes gebroed en hun jongen grootgebracht. een grandioos succes in deze afgelopen 2 jaar dat het gebied bestaat.
Dit jaar [2017] heb ik mijn eerste paartje gezien op 14 maart. Dit was toen ook het enigste paar. Op 6 april ben ik er weer geweest en toen was het aantal paartjes gegroeid tot 4 exx.
Paartje Geoorde fuut.
Opvallend aan deze vogels zijn de mooie, felle gele "oorpluimen" aan de zijkant van de kop. aan de achterzijde vallen de "poederdons-achtige" veren direct op. Een groot verschil met de Kuifduiker, [Podiceps auritus], in zomerkleed, die heeft dikkere "oorpluimen". Die hebben hun hoofdtooi hoger op de kop staan. vergelijk deze beide vogels ook eens met de Dodaars [Tachybabtus ruficollis] , in zomerkleed, want die heeft geen "oorpluimen".
Het vrouwtje komt weer boven.
Herkenning van deze 3 soorten duikers kan op grotere afstand weleens zorgen voor problemen, vooral met fel zonlicht.
de Geoorde fuut is een heel actief duikertje, die regelmatig onder water zit voor zijn voedsel. Let in het voorjaar ook vooral eens op de zgn. "Paringsdans". Wonderschoon zoals ze dan als het ware over het water "vliegen". ZEER de moeite waard om dit schouwspel eens te gaan bekijken.
Het paar tijdens de zgn. "Paringsdans".

zondag 2 april 2017

Omdat ze zo verschrikkelijk mooi zijn: IJsvogel.

IJsvogel-man voor het nest.
de IJsvogel-man wacht regelmatig bij het nest op zijn vrouwtje.
Daar is het vrouwtje.
Eindelijk, daar is ze.
Een klein Bleitje wegwerken.
Het vrouwtje is rechts geringd met een alu-ring. ik zag dat pas toen de foto op de PC stond. Nu nog de uitdaging om de ring af te lezen met de telescoop.
Die smaakt lekker.
De ring aflezen zal een hele tour worden, want het vrouwtje laat zich steeds minder zien. Misschien heeft ze al eieren.

Even knuffelen voor een goede relatie.





dinsdag 21 maart 2017

Nogmaals de Klapekster [Lanius excubitor].

Vanmiddag heb ik maar weer eens de Klapekster opgezocht, die al geruime tijd bij het Schildmeer rondhangt. In het gebied staat oud riet, af en toe een opgedroogde Lisdodde en langs de kant staan een paar struiken. Ideaal voor een Klapekster om te gebruiken als uitkijkpost. Ik zet mijn auto langs de kant van de weg en zie de vogel af en toe opvliegen om een insect te vangen. Telkens weer gaat hij na de vlucht op een lange, droge, stengel van de zuring zitten. Vaak op dezelfde stengel, maar regelmatig op een ander stukje van het perceel. Vanaf dat punt houdt hij de omgeving goed in de gaten.
Het typische gebied voor een Klapekster.
Hij zit erg ver weg in het land, zo'n 150-200 meter, en dus moeilijk om een goede foto te maken. Ik kijk dan ook regelmatig door mijn telescoop om hem te volgen. Misschien komt hij toch wat dichterbij. op een gegeven moment zag ik dat hij een donkere braakbal produceerde en die weg slingerde.Waarschijnlijk had hij bij het opvliegen wat gezien in het gras en bleef staan "bidden". Zittend op een lange rietstengel, schommelend in de harde wind, deed hij vele pogingen om aan eten te komen. Even was hij uit het zicht verdwenen en na ongeveer 10 minuten zag ik hem weer. Nu op een heel andere plek staan bidden, dan voorheen. Al met al een heel druk baasje dit mannetje Klapekster, die mij niet in de gelegenheid stelt om een leuke foto te maken.
De Klapekster op de uitkijk.
Ik ben door het klaphekje gegaan en een paar honderd meter de "zanddijk" opgelopen en ik kwam steeds dichterbij de Klapekster, maar de afstand van mij tot de vogel bedroeg nog steeds 50-60 meter. ik kon toch nog een paar redelijke foto's maken. Even later vloog hij helemaal achter in het gebied en weg was'ie. Op de terugweg naar mijn auto zag ik og een paartje Roodborsttapuiten. Mijn eerste voor dit jaar.
Roodborsttapuit-paartje [Saxicola rubicola].
Toen ik wegreed zat hij, weer wat dichterbij, bovenop de stengel van een Lisdodde, alsof hij mij uitzwaaide. Dit was echt een "geniet"-middagje rond het buitengebied Schildmeer.

Ook op deze foto staat een Klapekster.

zondag 19 maart 2017

De Rode kelkzwam. [Sarcoscyphia austrica en S. coccinea]

Even iets heel anders dan dat u van mij gewend bent. deze keer geen vogels maar paddenstoelen. En ook nog winterpaddenstoelen. Veel mensen weten dat er in de herfst een massale groei is van paddenstoelen, maar niet dat er ook in de winter een hele mooie soort groeit. Het zijn de bekendste winterpaddenstoelen door hun mooie opvallende rode kleur. De Rode Kelkzwam.
[Krulhaar]-Kelkzwam, met een klein beestje erin .
Er zijn in Europa 4 soorten kelkzwammen en 2 daarvan groeien in Europa. De Rode kelkzwam en de Krulhaarkelkzwam. De laatste is in Nederland de meest voorkomende. Je moet echter wel microscopisch onderzoek doen bij beide soorten, om ze uit elkaar te houden. Dus wat doen wij dan, we geven beiden dezelfde naam.
De Rode kelkzwam komt voor in heel Europa, Noord- en Zuid Amerika, Afrika, Azië en zelfs in Nieuw Zeeland.
[Krulhaar]-kelkzwam.
De Krulhaarkelkzwam is, op wereld schaal, in Nederland veel algemener. Is goed bekend in Europa en Noord Amerika tot aan Bodø in Noorwegen, vlak bij de Poolcirkel.
Ik vond in het Biessummerbos een plek waar wel 150-200 exemplaren stonden op een vochtige plek met veel mos op oude, bijna vergane boomstammen. De grootste had een afmeting van 7 cm in doorsnee en de kleinste nog geen halve cm.
Kleine [Krulhaar[- kelkzwammetjes.

maandag 13 februari 2017

Ringsnaveleend [Aythya collaris] uit N-Amerika, in Groningen.

"Onderzeeër"
Al een paar dagen verblijft deze zeldzame trekvogel in de provincie Groningen. Het oorspronkelijke leefgebied van deze vogel is Noord-Amerika en Canada. Het is een mannetje en de vogel is niet geringd. Dus niet ontsnapt uit een collectie van een liefhebber.
Hij heeft gezelschap van 2 vrouwelijke Kuifeenden.
Mannetje Ringsnaveleend.

Met 1 van de vrouwtjes Kuifeend.
Ringsnaveleend op het ijs. Aan beide poten geen ring.
Het mannetje is 1 dag weggeweest [15-02-2017] en was donderdag weer terug. Nu in gezelschap van een paartje Kuifeend en een enkel vrouwtje. ook vandaag, 01-03-2017, nog steeds aanwezig.
Dit is de 4e waarneming voor Groningen en de laatste keer was hij gezien in de stad Groningen.

Blijven poetsen voor een waterdicht pak.