Totaal aantal pageviews

zaterdag 2 september 2017

IJsvogel up-date.

Inmiddels is het broedseizoen voor vogels al weer voorbij. Een enkele soort zal nog kleine jongen hebben, zoals de Boerenzwaluwen, maar de meeste jongen zijn vlieg-vlug en vliegen op eigen vleugels.
Zeer waarschijnlijk heeft mijn hulp in de afgelopen "winterperiode" er toe bijgedragen dat de IJsvogels hier in de buurt een goed seizoen hebben gehad. Tenminste 3 jongen zijn groot geworden en gaan nu hun eigen weg. Het begin van het broedseizoen heb ik gemist vanwege vakantie, dus hoeveel jongen er toen waren weet ik niet. Meestal hebben ze meerdere broedsels [2 à 3]
Nog even een opfrissertje van dit voorjaar.
IJsvogel-man met visje.
Nadat de vorstperiode was afgelopen en ik geen wakken meer open moest houden, zag ik in het prille voorjaar steeds het mannetje IJsvogel die op een gegeven moment steeds achter een vrouwtje aanvloog. Dat moet het goede moment geweest zijn voor de paarvorming. Na eind maart heb ik ze beiden niet meer gezien. Af en toe nog wel gehoord in de struiken. Tot afgelopen week woensdag 23 augustus. In één van de beide vijvers zat een paartje met drie jongen. Eén van de beide ouders was op dat moment bezig met het verjagen van zijn eigen jongen, om zoveel te zeggen van: "Wegwezen hier, we hebben je groot gebracht en vanaf nu moet je op eigen vleugels verder".
Ik hoorde ze af en toe nog wel bedelen om voer en dat werd ook gebracht. Soms zaten ze recht boven mij zitten en even later in de struiken aan de andere kant van de vijver. Te ver weg om ze goed te kunnen fotograferen. Na donderdag zag ik af en toe meer dan 2 vogels en begin deze week alleen nog de beide ouders. Nu maar hopen op een niet al te strenge winter, zodat de jongen van dit jaar en de andere IJsvogels, volgend jaar weer met succes kunnen broeden en hun jongen grootbrengen, zodat de populatie kan groeien.
Turend naar een visje.
Op zaterdagmorgen 2 september heb ik nog een poosje staan kijken bij de IJsvogels. Nu waren er weer 4 vogels. Zijn de jongen dan toch nog niet weg?
Word het geen strenge winter, dan heb ik ook weinig te doen, maar als het nodig is, dan ...............

donderdag 17 augustus 2017

De zeer zeldzame Grijze wouw [Elanus caerculeus].

Grijze wouw, juveniel.
De Grijze wouw is een zeldzame dwaalgast uit West- en noord Europa. Tussen 1971 en nu is de vogel slechts 22 keer in Nederland waargenomen. Het is de 2e waarneming voor de provincie Groningen. De eerste waarneming was op 20 en 21 augustus 2015 in de omgeving van gemeente De Marne.
In 2000 zat er een vogel geruime tijd, van 4 juni tot en met 23 augustus, in en rond de gemeente Emmen.
De vogel leeft vooral in een omgeving waar savannes te vinden zijn, de buurt van graslanden en in landbouwgebieden, al waar hij vooral jaagt op grotere insecten, reptielen en kleine zoogdieren. Hij bespiedt ze vanaf een hoger gelegen punt als: dode boomtakken, telefoonpalen en bovengrondse elektrische leidingen.
"Onze", zeer zeldzame, Grijze wouw verblijft nu al twee weken in de buurt van het Schildmeer en het Dannemeer.
Vrijdag 1 september zat deze vogel er precies 1 maand. Ik ben vanavond nog even wezen kijken en 5 minuten na aankomst op de slaapplek zat hij er al. Maar niet lang. Waarschijnlijk geschrokken door een wegspringende reebok in het riet, vloog hij weg en ging ver weg bij mij vandaan in een boomtop zitten. Ik heb nog een half uur gewacht, maar hij bleef op grote afstand.
De vogel heeft er uiteindelijk gezeten tot en met 5 september 2017  en we hebben er dus ruim 5 weken van kunnen genieten.
Grijze wouw, juveniel.

Op 16 september was de vogel weer terug, op vrijwel dezelfde plek. Ook nu wordt hij weer dagelijks op zijn vaste slaapplek gezien.

donderdag 20 juli 2017

Grote vuurvlinder en meer.

De, in Nederland, zeldzame Grote vuurvlinder.
Gistermorgen zijn we in alle vroegte vertrokken naar Overijssel. Ergens in Overijssel is een plek waar de zeldzame Grote vuurvlinder in Nederland nog voorkomt. Na een rit van ongeveer anderhalf uur kwamen we op de plek aan. De zon kwam op met een mooie oranje "schapen"-wolkendek. Tegen 05.40 uur zou de zon officieel opkomen en dan moet je er bij zijn. Het was de afgelopen nacht koel geweest, want de eerste libellen waren mooi met dauwdruppels bedekt. Dat was het waar we naar zochten en vast te leggen. Het was even zoeken in de natte, hoge begroeiing. Goed voorbereid hadden we een oude broek aangetrokken en al na een paar keer door de knieën te zijn gegaan, scheurde mijn ene broekspijp bijna geheel af.
Grote vuurvlinder met ingeklapte vleugels.
De Vuurrode heidelibel zagen we veelvuldig met min of meer rode kleur. Het mannetje van de Zwarte heidelibel was ook erg fraai met dauwdruppels bedekt, even als het vrouwtje. Ook diverse juffers waren wat moeilijker te onderscheiden, maar toch maar een foto van maken want je weet maar nooit of er een bijzondere soort tussen zit. In ieder geval zagen we de Grote roodoogjuffer met zijn mooie, fel rode ogen. Ik heb nog een groot aantal soorten juffers om te determineren. Enkele juffers speelden verstoppertje. Als je ze wilde fotograferen, kropen ze aan de achterkant van de stengel waarop ze zaten. Als je dan met je hand bewoog naar de zijkant van de stengel, kropen ze weer terug in beeld.
Vuurrode heidelibel.

Terwijl de zon steeds hoger kwam, begonnen de opgedroogde en opgewarmde libellen en juffers te vliegen en dus ook moeilijker te fotograferen.
We troffen ook nog een mooie bedauwde vlinder aan, waarvan we de naam niet kenden. Uitzoeken dus.
Tegen half 10 gingen we op zoek naar de Grote weerschijnvlinder, die zich in een oude eik met sapstromen zou bevinden. Wat we aantroffen waren alleen een 6-tal Atalanta's, echter geen Grote weerschijnvlinder. Een stuk verder gereden naar de plek waar we de Kleine- en grote vuurvlinder zouden kunnen zien. Na een wandeling van 800 meter, kwamen we op de bewuste plek aan. En inderdaad zagen we langs het fietspad als eerste de Kleine vuurvlinder en na een korte zoektocht ook de grote vuurvlinder. Wat een prachtige vlinder is dat. Ik heb er ongeveer 100 foto's van gemaakt, omdat ik zeker wilde zijn dat hij er goed opstond, want van stil zitten hebben ze nog nooit gehoord. Toen we terug liepen naar de auto, zag ik een Gewone oeverlibel die een langs vliegend Bruin zandoogje ving er er mee weg vloog. Dit had ik nog nooit gezien.
Bedauwde Bruin zandoogje [vrouw].
Na een tevreden, succesvolle en geslaagde morgen, keerden we om half 12 huiswaarts.
Op de terugweg toch nog even weer bij de oude eik gekeken, maar ook nu geen Grote weerschijnvlinder. Volgende keer beter.
Kop-detail van de Paardenbijter.

zaterdag 8 juli 2017

De Dagpauwoog [Aglais io].

Van rups tot vlinder.
De Dagpauwoog is een vlinder uit de familie van de dagvlinders. Het vrouwtje "plakt" haar 50-150 eieren onder een blad van de Brandnetel. Want dat is voor deze vlindersoort de waardplant. De eieren komen, bij ideale weersomstandigheden, na een paar weken uit.
Rupsen van enkele dagen oud.

De rupsen, vlak voor het verpoppen.
De jonge rupsen zijn eerst geel-groenig van kleur en verblijven in een spinsel. Na iedere vervelling worden de rupsen donkerder, tot ze uiteindelijk zwart zijn met witte stippen en stekelige haarborstels over het hele lichaam. Al 20-25 dagen na de geboorte van de rupsen gaan ze verpoppen en hangen dan onzichtbaar voor predatoren aan de onderkant van het blad van de Brandnetel. De cocon heeft een mooie, glanzende goud-koperen kleur. Dat is alleen al mooi om te zien. [foto volgt]
11 dagen na het verpoppen van de rups, komt de "nieuwe" vlinder tevoorschijn. Om uit de cocon te kruipen moet een hele krachttoer worden verricht en duurt ongeveer een half tot een heel uur. Na een uur van rekken, strekken en oppompen kan de vlinder vliegen.
Vlinder van de voorjaars-generatie.
De nieuwe generatie van de Dagpauwoog zie je vanaf eind juni en vlinders van voor die tijd zijn zgn. overwinteraars. Ze overwinteren in vorstbestendige ruimtes, als kelder, schuurtje en soms in trappenhuizen. Hier kruipen meerdere exemplaren bij elkaar.
De vlinder leeft van nectar en het sap van rijpe en gekneusde vruchten.
De voorjaars-generatie van de vlinders hebben vaak licht "beschadigde" vleugels, terwijl de zomer-generatie, mooie, gave en onbeschadigde vleugels heeft.
De lengte van de vlinder, gemeten over de voorvleugel, een lengte van zo'n 60-70 mm.

zaterdag 24 juni 2017

Jong leven op Camping "Bij de Schaapskooi".

Het is juni en dus zomer. Al zou je dat vandaag en voor morgen, niet zeggen. Toch gaat het dieren- en plantenleven gewoon door, als was het echt zomer. Zo ook op Camping "Bij de Schaapskooi" in Hulsen, bij Nijverdal.
Eén van de 4 jonge Toggenburgergeitjes.
Het vrouwtje van de Roodhalsgans.
De beide paartjes Roodhalsganzen zitten nu nog te broeden, maar vandaag of morgen komen de eerste 5 eieren uit. Er zijn uiteindelijk 3 Roodhalsjes geboren op maandagmorgen 26-06-2017. Eind van de week komen de andere eieren uit.
Het begon met de geboorte van de Toggenburgergeitjes op 6 mei. Eerst weren er 3 geboren bij één Geit en later nog eentje bij een andere geit. Deze was veel groter dan de eerste drie.
Enkele weken later werden er op vrijdag 8 juni 6 Keizergansjes geboren. Helaas bleven er maar 2 kuikens over, door een paar dagen koud en regenachtig weer zijn de kuikens overleden. Nu ze op de grote weide lopen groeien ze als kool.

De eerste 3 kuikens zijn geboren.
Er vliegen nu 3 jonge Goudvinken rond en de Staartmezen, Pimpel- en Koolmezen blijven niet achter. De Staartmezen zag ik de afgelopen week met 19 exx. rondvliegen door de boomtoppen. Ze zitten geen moment stil.
Jonge Goudvink snoept van de krenten.

De Goudvinken houden zich ook op in de boomtoppen, maar komen regelmatig naar beneden om zich te goed te doen aan de verkleurende krenten. Echter het broedsel van de Wielewalen is verstoord door de Gaaien. Dat is erg jammer, maar de volgende keer gaat het misschien wel goed. Zo is de natuur!!

In het geitenhok broedden een paartje Boerenzwaluwen en hiervan zijn de jongen reeds uitgevlogen. Ze zitten nu onder de overkapping en worden door de ouders gevoerd.
Vlak bij onze caravan zit een merelnest. Donderdagmiddag vloog het vrouwtje met een halve, lege eierdop het bos in. Nu, zaterdag 24 juni, liggen er 4 kale, grijze jongen in het nest. Ook rond de camping, gelegen aan de rand van het natuurgebied "Het Wierdense veld" is er genoeg te beleven. Met zo'n 80 soorten vogels, 15 soorten dagvlinders en tientallen soorten libellen en juffers, waaronder de vrij zeldzame Noordse witsnuitlibel.
Zo zie je maar, er is genoeg te zien op en rond een camping, als je je ogen maar goed de kost geeft.
2 jonge Boerenzwaluwen onder de overkapping.

woensdag 7 juni 2017

Steenuilen ringen. [Athene noctua]

Jonge Steenuil.
Zaterdagmorgen, 3 juni 2017, was het dan zover. Jonge Steenuilen ringen.
Ik had de ringer Albert al eerder ontmoet bij ons op de camping, waar hij ook een Steenuilenkast heeft hangen en wel toevallig naast onze caravan. Vorig jaar heeft er een paartje Spreeuwen in gebroed en dit jaar nam de Merel bezet van het plankje bij de nestingang. Ik zei tegen Albert dat ik wel een keertje mee wilde om te ringen. Zijn antwoord was: Je krijgt wel een berichtje of een belletje. Ik gaf hem mijn kaartje en we namen voorlopig afscheid. Vol spanning bleef ik in afwachting van een berichtje. Tot donderdag 1 juni, toen in de mailbox een positief berichtje zat van Albert. We hebben over en weer gebeld en de afspraak gemaakt voor 3 juni. Toen ik om 10.45 uur bij het adres aankwam, stond de familie al op mij te wachten. Aanwezig waren: Albert zijn vrouw, zijn zoon en dochter en de 4 kleinkinderen. Dit was een éénmalige actie met zo'n grote groep mensen. Ook waren de beide bewoners van het pand er bij aanwezig.
Eerst werd de kast afgesloten met een verfrol en gecontroleerd op de aanwezigheid van de jongen. Een verfrol wordt geplaatst om te voorkomen dat de jongen door het gat naar buiten vallen/vliegen. Bij de eerste controle lagen er 4 mooie, witte eieren in het "nest". Ze waren alle 4 uitgekomen en nu zaten er 4 mooie, ringbare jongen in de kast. De "takkelingen" waren er klaar voor om geringd te worden.
Aandacht voor het ringen.
Op de foto.
Iedereen keek aandachtig toe hoe het allemaal in zijn werk ging. Vooral de kinderen waren dol enthousiast. Eerst ringen, dan de vleugellengte opmeten [voor het bepalen van de leeftijd] en dan nog even wegen. Nadat iedereen een uiltje had vastgehouden, al of niet met een linnen zakje om de poten, tegen bescherming van de scherpe nagels in je vel, en iedereen op de foto was gezet, gingen ze weer richting van de kast. De 4 uiltjes kregen de namen van de kleinkinderen.
Een ieder die een uiltje had vastgehouden gaf deze terug aan opa en die zette ze terug in de kast en de klus was geklaard.
Albert, namens alle aanwezigen bedankt voor deze fijne morgen, waar menigeen iets van had geleerd van iets dat je zelden mee mag maken. Albert, nogmaals bedankt.
Op of in de weegschaal?

zondag 28 mei 2017

De Zwarte roodstaart.

Vorig jaar een broedgeval onder de zonnepanelen van de buren. Nu bij ons in de tuin. Half maart heb ik een plankje onder de overkapping gemaakt met de bedoeling om broedgelegenheid te creëren voor de Zwarte roodstaart. Dat is dus gelukt.
Zw.roodstaart met voer.
Op 21 mei zit het vrouwtje stevig broedend op het nest. Ze laat zich door niets en niemand van de wijs brengen. 27 mei zijn we onverwachts van vakantie terug gekomen i.v.m. ziekte. Ik keek in het nest, geen broedvogel aanwezig en zag er 5 spierwitte eitjes in liggen. Tegen drieën zag ik voor de zoveelste keer dat het vrouwtje lege eierschalen aan het wegslepen was. Zeker tot 10 uur in de avond vlogen beide ouders af en aan met voedsel.
Plankje voor het nest van de Zwarte roodstaart.
Zw.roodstaart vrouw.
Vanmorgen 28 mei, alarm bij het nest want ik kwam te dichtbij. Beide ouders vlogen luid roepend in de Leilinde, met de melding dat ik daar eigenlijk niet mocht komen.  ook een Ekster had waarschijnlijk door dat er iets gaande was, want die kwam om 09.15 uur poolshoogte nemen. Laat die Eksters maar mooi wegblijven. Als er een Ekster te dichtbij kwam, was 11 van de ouders steeds aanwezig om hem weg te jagen.
Regelmatig zie ik het vrouwtje met voer aankomen, maar het mannetje minder. Deze vliegt via een andere weg met voer naar het nest. Vandaar. Het vrouwtje kwam al met een "poepzakje" uit het nest. Dus dat gaat goed met de jongen. Ik hoop dat ze alle vijf groot worden, want het is een mooie vogel om te zien. Ik hou jullie op de hoogte.
Zwarte roodstaart-man
Zw.roodstaart vrouw kijkt naar het nest.