Totaal aantal pageviews

zondag 11 februari 2018

IJsvogel-weekjournaal.

Er dient zich deze week een korte periode aan met lichte tot matige vorst in het midden van de week. Tijd om actie te ondernemen in de ochtend.
Maandagmorgen lag er een heel dun laagje ijs op de Ten Boersloot. Geen aanleiding om het laagje te breken, want dat had de wind al voor mij gedaan. ook de meerkoeten en waterhoentjes hebben er aan meegewerkt om het open te houden. Hiervan profiteerde ook Mv. IJsvogel, die haar prooi duidelijk kon zien en vangen.
De duiker, met het wak en IJsvogel.[even zoeken]
Dinsdagmorgen lag er een halve cm ijs. Nu was het wel tijd voor actie, want het wak was behoorlijk kleiner geworden. Met de tuinkrabber en schepnet naar de slootkant, het ijs gekraakt en verwijderd. Kort na deze actie was Mv. IJsvogel terug op de zitstok om een kansje te wagen voor het ontbijt. Na 5 minuten was het al raak en het eerste Tiendoornig stekelbaarsje was de sigaar. Het werd doodgeslagen en met de kop naar voren, naar binnen gewerkt.
Woensdagmorgen. Het heeft de afgelopen nacht ongeveer 8º gevroren. dat was ook te merken aan de dikte van het ijs.Er lag nu ongeveer 1,5 cm. Dus even flink doorduwen en het wak was weer ijsvrij, tot groot genoegen van de Meerkoeten en waterhoentjes.
Waterhoen
Donderdagmorgen. Dit was de nacht met de strengste vorst tot nu toe. Maar liefst 10º gaf de thermometer aan. "Zwaar"materieel moet nu mee naar het wak. Toen ik langs de weg aan kwam lopen, zat Mv. IJsvogel op 4 meter van mij vandaan te wachten. Ze kreeg mij in de gaten en vloog weg.
Inderdaad nu lag er een behoorlijke laag ijs van 2,5 cm. De Meerkoeten en Waterhoentjes zaten gebroederlijk in de duiker onder de weg door. Na 15 minuten even flink door stampen, was het wak weer ijsvrij, tot groot genoegen van de watervogels. Op de terugweg naar huis, zag ik het vrouwtje al weer op de stok zitten te wachten op het eerste slachtoffer. Maar ik had geen camera mee om een foto te maken. Later in de morgen ben ik er even weer heen gelopen, maar toen zat ze op een paal achter het riet. geen ideale positie voor een foto.
Meerkoet
Vrijdagmorgen. Vanmorgen ook maar weer met volle bepakking gereedschap naar het wak. Het heeft vannacht licht gevroren en een matige wind heeft er voor gezorgd dat het wak open was. Dus dan maar weer naar huis gewandeld met de gedachten dat de natuur vannacht het werk heeft gedaan. In de middag werd het steeds bewolkter, alsof er een flink pak sneeuw zou gaan vallen.
Zaterdagmorgen. De driegende luchten van gistermiddag hebben geen sneeuw gebracht. Wel heeft het vannacht weer licht gevroren en ik ga zo even bij de beide wakken kijken. Toen ik aan kwam rijden op de fiets had ik al gezien dat ik geen geen ijs hoefde te verwijderen. Alle wakken waren ijsvrij en dat gaf mij de gelegenheid om weer eens wat foto's te maken. Het zonnetje kwam er bij en dat scheelt een hoop voor een meer sprankelende foto. ik heb 4 uur in mijn schuiltentje gezeten en wat ontdekte ik: Er vlogen 2 IJsvogels, een mannetje en een vrouwtje. dat is geweldig dat het paartje nu al in het broedterritorium is. beide vogels vingen om beurten een visje. Ik heb nog geen prooi-aanbieding gezien maar dat komt nog wel.
IJsvogel-Vrouw
Maar...... hier doe je het voor.
Ik heb er in ieder geval weer erg van genoten!!
IJsvogel-Man

zaterdag 27 januari 2018

De Zwartkeellijster [Turdus atrogularis]

Dit is mijn eerste nieuwe soort voor dit jaar. En tegelijk ook een hele leuke soort nl: de Zwartkeellijster in Scheemda.
Zwartkeellijster, mannetje-1e winter
De Zwartkeellijster is een zeer zeldzame dwaalgast in Nederland en dit is dan ook de 10-e voor Nederland en nog mooier, de 3-e voor Groningen. De eerste werd waargenomen van 31 maart t/m 4 april 1981, de tweede zat er van 11 t/m 22 november 2000 en nu de derde in Scheemda. Deze Zwartkeellijster, een mannetje 1e winter, is op 24 januari ontdekt en heeft al enkele 100-den vogelaars naar zicht toegetrokken. Zoals gisteren, in de vrij dichte mist, uit: Sliedrecht, Amsterdam, Nijmegen, Wierden, Groningen en zelfs uit Venlo. Dit is een 1e winter mannetje en voelt zich blijkbaar thuis in Scheemda. Normaal gesproken komt de vogel voor op de Siberische taiga, westelijk van het Oeral-gebergte en heeft daar ook zijn broedgebied. Ook elders in de Oeral kun je hem aantreffen.
Zwartkeellijster.
De Zwartkeellijster is slechts 9 keer in Nederland aangetroffen, waarvan 3 keer in Groningen. Als ze hier worden gezien is het meestal in stedelijk gebied, tussen de andere tuinvogels op de voedertafel en scharrelend op de grond tussen de zaden en afgevallen appels.
Zwartkeellijster, 30-01-2018

Zwartkeellijster-30-01-2018
Ik ben dinsdag 30 januari nog even wezen kijken, ook al omdat de zon scheen en ik ook nog een paar betere foto's wilde. Weer kwamen de "kijkers"van heinde en ver. O.a. Kalmthout [België], Rotterdam en Tiel. In totaal is deze vogel nu 486 keer gemeld bij Waarneming.nl

maandag 8 januari 2018

Opnieuw de Ringsnaveleend.

Ringsnaveleend.

Hij is er weer: de Ringsnaveneend uit Noord Amerika. Evenals vorig jaar zit hij weer in één van de vijvers bij voormalig strokartonfabriek "De Eendracht"in Appingedam.
Gisteren, 07-01-2018 werd hij ontdekt door Marnix Jonkers. Toen ik vanmorgen om half 10 aankwam, waren er al een 3 tal fotografen aanwezig.
Ringsnaveleend.
Op sommige dagen is de vogel er wel en dan zomaar weer een dag niet. Vanmorgen [20-01-2018] was hij er wel weer en goed te fotograferen langs de kant van de eerste vijver.
Ringsnaveleend.
Vandaag 20 januari 2018.
Rustend langs de kant van de vijver. [20-01-2018]

zaterdag 30 december 2017

Mooi resultaat in 2017.

Dit jaar een mooi resultaat geboekt met 5 min of meer [zeer] zeldzame waarnemingen. te weten:
Als eerste van dit jaar de Ringsnaveleend. De eerste keer gezien op 12 februari.
Deze verbleef, in gezelschap van meerdere Kuifeenden, zeker 2 maanden in de vijver bij de v.m. Eendracht in Appingedam. De Ringsnaveleend komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika.
Ringsnaveleend in Appingedam.
Grote grijze snip in Ezumakeeg. [Aan de Friesse kant] op 28-07-2017. Dit is ook een zeldzame vogel uit Noord-Amerika die hier zelden voor komt.

Grote grijze snip in Ezumakeegh.

De Grijze wouw bij Tetjehorn [Schildmeer-Groningen] uit Midden- en Noord Afrika. Deze vogel verbleef hier vanaf 1 augustus 2017. Later werd hij regelmatig gezien in de omgeving van Dannemeer
Grijze wouw bij Tetjehorn op "zijn"slaapplek.
De volgende in deze serie is de Zwartbuikwaterspreeuw bij Peize. Deze vogel verbleef hier bij het bruggetje en later bij een overstort.
Zwartbuikwaterspreeuw bij Peize.
Als laatste soort zag ik op 06-11-2017, mijn eerste Grote kruisbek, in de omgeving van Diever. Hier verbleven enkele weken tussen de 3 en 20 vogels.

Paartje Grote kruisbekken bij Diever.

donderdag 21 december 2017

De Grote zaagbek. [Mergus merganser]

Deutsch: Butterente.
Enlish: Goosander.
2 mannetjes Grote zaagbek.
De Grote zaagbek is een broedvogel aan rivieren met helder en traag stromend water in de bosrijke omgeving van gebieden in hoog boven in Scandinavië. De vogel broedt op de grond, in nissen en holen, maar ook in nestkasten. Buiten de broedtijd kun je grote groepen[ tot 10.000 vogels] aantreffen om gezamenlijk te ruien op de geliefde meren. Trekt in de winter naar binnenlandse grote, open wateroppervlakten en je ziet ze zelden op zoutwater plekken.
Paartje Grote zaagbek.
ook de kleinere wateroppervlakten worden niet gemeden en zijn vaak in gezelschap van andere watervogels als: Smienten, Kuifeenden, Tafeleenden en Meerkoeten.
Ze zijn nogal schuw en als je te dicht bij komt, zwemmen ze van je af.
2 Vrouwtjes Grote zaagbek.
Het mannetje heeft een mooie, donker groene kop, kleine haak aan het eind van de snavel en een opvallende roomkleurige hals en flanken. Het vrouwtje is minder opvallend met een fijne,grijzige gloed over de veren over de flanken en rug en een typische "HermanBrood-achtige" ruige kuif. Ook is de mooie rode snavel een goed kenmerk. De Grote zaagbek eet alleen maar dierlijk voedsel.
Het is een uitstekende duiker, jager en zwemmer.

zaterdag 2 december 2017

De Muurvaren.[Asplenium ruta-muraria L].

De muurvaren is een vrij algemene verschijning in Nederland, mits er voldoende oude, gemetselde muren aanwezig zijn. ook moet de biotoop voldoen aan de speciale, samengestelde specie die gebruikt is. Oorspronkelijk groeit de plant in rotsspleten in kalkrijke gebergten in Europa en zuidwest Azië.
Een fraai exemplaar van de Muurvaren.
De standplaats van de planten is droog tot matig droog, maar wel moet er af en toe regenwater bij de planten kunnen komen. Dat loopt dan langs de muren naar de planten. De planten staan aan de daglicht gerelateerde muren. De plant wordt maximaal 25 cm. hoog en groeit zowel verticaal als aan een gewelf. Het wortelstelsel hecht zich wijd vertakt tussen de mortel.
De soort komt vrij algemeen voor in het hele land, behalve in Zeeland, op de Waddeneilanden en in Drenthe.
De planten groeien in alle richtingen.