Totaal aantal pageviews

dinsdag 21 maart 2017

Nogmaals de Klapekster [Lanius excubitor].

Vanmiddag heb ik maar weer eens de Klapekster opgezocht, die al geruime tijd bij het Schildmeer rondhangt. In het gebied staat oud riet, af en toe een opgedroogde Lisdodde en langs de kant staan een paar struiken. Ideaal voor een Klapekster om te gebruiken als uitkijkpost. Ik zet mijn auto langs de kant van de weg en zie de vogel af en toe opvliegen om een insect te vangen. Telkens weer gaat hij na de vlucht op een lange, droge, stengel van de zuring zitten. Vaak op dezelfde stengel, maar regelmatig op een ander stukje van het perceel. Vanaf dat punt houdt hij de omgeving goed in de gaten.
Het typische gebied voor een Klapekster.
Hij zit erg ver weg in het land, zo'n 150-200 meter, en dus moeilijk om een goede foto te maken. Ik kijk dan ook regelmatig door mijn telescoop om hem te volgen. Misschien komt hij toch wat dichterbij. op een gegeven moment zag ik dat hij een donkere braakbal produceerde en die weg slingerde.Waarschijnlijk had hij bij het opvliegen wat gezien in het gras en bleef staan "bidden". Zittend op een lange rietstengel, schommelend in de harde wind, deed hij vele pogingen om aan eten te komen. Even was hij uit het zicht verdwenen en na ongeveer 10 minuten zag ik hem weer. Nu op een heel andere plek staan bidden, dan voorheen. Al met al een heel druk baasje dit mannetje Klapekster, die mij niet in de gelegenheid stelt om een leuke foto te maken.
De Klapekster op de uitkijk.
Ik ben door het klaphekje gegaan en een paar honderd meter de "zanddijk" opgelopen en ik kwam steeds dichterbij de Klapekster, maar de afstand van mij tot de vogel bedroeg nog steeds 50-60 meter. ik kon toch nog een paar redelijke foto's maken. Even later vloog hij helemaal achter in het gebied en weg was'ie. Op de terugweg naar mijn auto zag ik og een paartje Roodborsttapuiten. Mijn eerste voor dit jaar.
Roodborsttapuit-paartje [Saxicola rubicola].
Toen ik wegreed zat hij, weer wat dichterbij, bovenop de stengel van een Lisdodde, alsof hij mij uitzwaaide. Dit was echt een "geniet"-middagje rond het buitengebied Schildmeer.

Ook op deze foto staat een Klapekster.

zondag 19 maart 2017

De Rode kelkzwam. [Sarcoscyphia austrica en S. coccinea]

Even iets heel anders dan dat u van mij gewend bent. deze keer geen vogels maar paddenstoelen. En ook nog winterpaddenstoelen. Veel mensen weten dat er in de herfst een massale groei is van paddenstoelen, maar niet dat er ook in de winter een hele mooie soort groeit. Het zijn de bekendste winterpaddenstoelen door hun mooie opvallende rode kleur. De Rode Kelkzwam.
[Krulhaar]-Kelkzwam, met een klein beestje erin .
Er zijn in Europa 4 soorten kelkzwammen en 2 daarvan groeien in Europa. De Rode kelkzwam en de Krulhaarkelkzwam. De laatste is in Nederland de meest voorkomende. Je moet echter wel microscopisch onderzoek doen bij beide soorten, om ze uit elkaar te houden. Dus wat doen wij dan, we geven beiden dezelfde naam.
De Rode kelkzwam komt voor in heel Europa, Noord- en Zuid Amerika, Afrika, Azië en zelfs in Nieuw Zeeland.
[Krulhaar]-kelkzwam.
De Krulhaarkelkzwam is, op wereld schaal, in Nederland veel algemener. Is goed bekend in Europa en Noord Amerika tot aan Bodø in Noorwegen, vlak bij de Poolcirkel.
Ik vond in het Biessummerbos een plek waar wel 150-200 exemplaren stonden op een vochtige plek met veel mos op oude, bijna vergane boomstammen. De grootste had een afmeting van 7 cm in doorsnee en de kleinste nog geen halve cm.
Kleine [Krulhaar[- kelkzwammetjes.

maandag 13 februari 2017

Ringsnaveleend [Aythya collaris] uit N-Amerika, in Groningen.

"Onderzeeër"
Al een paar dagen verblijft deze zeldzame trekvogel in de provincie Groningen. Het oorspronkelijke leefgebied van deze vogel is Noord-Amerika en Canada. Het is een mannetje en de vogel is niet geringd. Dus niet ontsnapt uit een collectie van een liefhebber.
Hij heeft gezelschap van 2 vrouwelijke Kuifeenden.
Mannetje Ringsnaveleend.

Met 1 van de vrouwtjes Kuifeend.
Ringsnaveleend op het ijs. Aan beide poten geen ring.
Het mannetje is 1 dag weggeweest [15-02-2017] en was donderdag weer terug. Nu in gezelschap van een paartje Kuifeend en een enkel vrouwtje. ook vandaag, 01-03-2017, nog steeds aanwezig.
Dit is de 4e waarneming voor Groningen en de laatste keer was hij gezien in de stad Groningen.

Blijven poetsen voor een waterdicht pak.

zaterdag 11 februari 2017

De Staartmees. [Aegithalos caudatus]

De "gewone"Staartmees.
Als je voor het eerst een Staartmees ziet, denk je: "dat is een miniatuur" ekstertje. Echter dit kleine, vlugge vogeltje met een staartlengte van 1 ½ keer zijn lichaamslengte, is een soort apart. Het is een broedvogel in Nederland en broedt in loof- en gemengd bos, parken, kerkhoven en ook in onze tuinen met een paar dichte struiken en/of bossages. Ook bij ons in de straat staan een paar hoge coniferen en heeft er een paartje bebroed in een grote zgn. vliegden.
Staartmees.
n de winter zie je ze wat vaker in grotere groepen. Tot wel 10-15 exemplaren bij elkaar. Ze zwerven dan, onder luid gestilp, wat door de takken van de bomen en ook komen ze regelmatig op de voedertafel. Ze hebben het dan vooral voorzien op de vetbollen. Zo ook bij ons in de voortuin. Het zijn echt vlugge vogeltjes en dus ook vrij moeilijk te fotograferen.
De Staartmees telt 1 soort en 2 [onder]soorten. De "gewone" Staartmees, de Witkoppige staartmees en de, bij ons, veel zeldzamere Witkopstaartmees [Aegithalos candatus candatus]. Deze laatste komt veelvuldig voor in Zuid-Zweden. Daar heb ik hem regelmatig gezien, maar gelukkig ook bij ons in Nederland. Wel zit hij regelmatig in de winter tussen de gewone Staartmezen. Goed opletten dus, want hij is heel makkelijk te herkennen tussen de anderen.
Al met al een leuke soort om te ontdekken en er van genieten.
Witkopstaartmees in de Eemshaven.

woensdag 1 februari 2017

Nu op naar de Klapekster. [Lanius excubitor]

Evenals vorig jaar, zit er nu ook weer een Klapekster in het Schildmeer-gebied en waarschijnlijk zitten er 2 vogels. Er zou een vogel aan de kant van Schildwolde zitten en de andere bij de uitkijkpost "Biesterwied" bij Tetjehorn. in de late herfst en winter verblijft hij soms met meerdere vogels in W-Europa.
Soms zit hij/zij ver weg [50 meter]
 De Klapekster is een door-trekker in het na- en voorjaar, want het is een broedvogel van Noord Europa. Ze broeden in berkenbossen, heidevelden, moerassen, grote open vlaktes en hoogveen-gebieden als er maar dichte struiken en een aantal hoge bomen staan. deze bomen worden gebruikt als uitkijkpost om zijn/haar prooi te lokaliseren. de prooi bestaat uit o.a. kleine vogeltjes, Hagedissen, kikkers en muizen.
Soms wat dichter bij [8-10 meter] Klapekster in berijpte boom.
De Klapekster is een grote lichtgrijze en witte kleur, met een naar verhouding grote kop met een zwart "Zorro"-masker. De bovensnavel is aan de punt enigszins gehaakt en de tenen hebben scherpe nagels om de prooi vast te houden en op te spiessen. Het mannetje en vrouwtje zijn nagenoeg gelijk.

Vliegende Klapekster bij Tetjehorn.
Kop van een Klapekster met "haak-snavel".
Hij spiest zijn prooi op prikkeldraad, doorns en lange stekels voor "slechtere" tijden. De Klapekster is in Nederland een zeer zeldzame broedvogel.

donderdag 12 januari 2017

Nog even over de IJsvogels.

Vandaag, 12 januari 2017 wordt het begin van een [kleine] maar matige vorst periode aangekondigd. Ik hou nu al mijn hart vast voor de IJsvogels in de omgeving. In de buurt van Delfzijl en Appingedam kunnen we de wakken zelf wel open houden. Gelukkig hebben we in de Eemshaven alle
IJsvogel-vrouw op een hek langs de zeedijk. 
medewerking van de mannen van het Waterschap Noorderzijlvest. Zij zullen langs de dijk in Noord Groningen de wakken open houden. GEWELDIG mannen en nu alvast bedankt. We hebben ons best gedaan voor de IJsvogels, door her en der een aantal zit-stokken te plaatsen, zodat ze vanaf een hoger punt kunnen vissen.
[IJsvogel-man-1e winter] Eeuwig zonde van zo'n mooie vogel.
Laten we hopen dat de vorstperiode voor de IJsvogels niet al te lang duurt. We zullen zien.
IJsvogel-wak voor een duiker. Hier blijft het water het langste open.
Als de vorstperiode langer aanhoudt, steek dan een "vangstok"in de wal en maak een wak van ongeveer een meter in doorsnee en houdt deze gedurende de vorstperiode open. De IJsvogels zullen u dankbaar zijn en u hebt een mooi gezicht op deze vogels.
[IJsvogel-man 1e winter] Dit moeten we niet al te vaak zien deze winter.


donderdag 8 december 2016

IJsvogels in Groningen. [Vervolg]

IJsvogel-vrouwtje
Die zit erg goed vast.
Dat een IJsvogel niet altijd succesvol is bij het "vissen", bleek gistermiddag. Het vrouwtje IJsvogel dook met een fraaie duik in het water en ving een stekelbaarsje. Vóór het inslikken van het visje moet hij eerst doodgeslagen worden. Tijdens het doodslaan van het Drie-doornig stekelbaarsje bleef één van de twee onderste stekels in de "rietsigaar" vastzitten. Na enig trek- en ruk-werk kreeg zij het voor elkaar om het visje weer los te trekken en na nog een paar klappen gleed hij naar binnen.
En toen zat hij vast in de rietsigaar.
Inwendig heb ik even zitten te lachen om dit zeldzame tafereel. Is dit leedvermaak?
Op een gegeven moment moeten de graatjes en restanten van het chitine pantser van een garnaal het lichaam weer verlaten. Dit vindt plaats door het produceren van een braakbal. Er zijn ook twee verschillende kleuren braakballen.


De witte braakbal is van o.a. stekelbaarsjes [witvis] en de rosse braakbal is van garnalen.
Braakbal van hoofdzakelijk garnalen.

Helaas is de braakbal van de "witvis" tijdens het fotograferen uit elkaar gevallen. Deze braakbal was iets groter dan die van de garnalen.
Braakbal van "witvis".