Zwarte roodstaart [broedgeval].

Ik had beloofd in mijn blog van 30 april 2016, over het eventuele broedgeval van de Zwarte roodstaart bij ons in de buurt. En jawel hoor, er zijn zelfs 2 broedgevallen geweest met goed resultaat. In het eerste geval waren er eind mei 4 jongen, die allen vliegvlug zijn geworden en nu in augustus vliegen er nog weer 2 juvenielen rond bij ons in de tuin. Dus een mooi succes voor dit ouderpaar.

1 van de juveniele vogels.

Spreeuwenwolken boven Tetjehorn.

Ze komen er aan.

Het najaar zit er weer aan te komen en al verschillende vogelsoorten als: Kievit, Ooievaar en niet vergeten de Spreeuwen maken zich al weer op om naar het zuiden te vliegen. De Oeverzwaluwen en de meeste Gierzwaluwen zijn al voor 99% weg.

De mast wordt dikker.

Als je 's Avonds bij Tetjehorn gaat kijken zie je het ijzerwerk van de hoogspanningsmasten al weer dikker worden. dat komt door de duizenden Spreeuwen die er even op gaan rusten om even later naar de grote rietvelden van Tetjehorn te vertrekken om er te gaan slapen. Eigenlijk is het nu nog wel een beetje rustig zo aan het begin van het seizoen, maar er waren zaterdagavond al weer zo'n 50-60.000 vogels. vanuit de masten vliegen ze nog even op de grond en dan is het einde van de dag.

Onderweg van het weiland naar het riet.

Soms maken ze nog wat mooie capriolen in de lucht boven het riet, maar zaterdagavond waren ze denk ik te moe om dat te doen. Om 20.15 uur vlogen ze nog in grote wolken en om 20.35 uur zat alles al in het riet, om zich daarna niet meer te vertonen.
Over een paar weken maar weer eens gaan kijken. Het beste tijdstip is een half uur voor zonsondergang.

Ondergaande zon tegen 20-30 uur.

Polder Breebaart bij Termunten.

Paartje kluten in Polder Breebaart.

De Polder Breebaart bij Termunten in in beheer bij Het Groninger Landschap. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 60 ha.binnendijks. De kijkhut heeft uitzicht op het oosten en is dus in de namiddag uitstekend geschikt om de aanwezige vogels waar  te nemen en te fotograferen.

Kluut met ring: Wit 9UA uit Spanje. 

De beste tijd om te gaan kijken is 2 uur vóór opkomend water. Dan komen de steltlopers, lepelaars en ganzen vanaf het wad om te rusten en eventueel te foerageren. Kijk op een goede getijdentabel voor de juiste informatie.

Kluut met kleurring Wit EE. [komt uit Nederland.]

Rond deze tijd zijn er erg veel Kluten, Bonte strandlopers, Goudplevieren, Zwarte ruiters en vele andere [zeldzame] soorten steltlopers als Krombekstrandlopers en Temminckstrandlopers.
Voor de ring aflezers onder ons veel geringde Kluten uit o.a. Engeland, Duitsland, Spanje en Frankrijk. Natuurlijk is het erg leuk om er zelf ook een paar te zoeken. Soms zitten er tussen de 500 en 600 Kluten vlak voor de kijkhut.

Kluut met Zwart/Blauw-Blauw/Rood uit Engeland.

Hierbij enkele foto's van geringde Kluten.

De coordinaten [by Google]van Polder Breebaart zijn:
N 53º 17"38.25
E 007º 04'37.03



En als je er toch bent, kun je gelijk even de tientallen zeehonden bekijken vanachter het kijkscherm op de zeedijk. Daar liggen de ouders met hun jongen uit te rusten. Het is even wandelen, maar dan zie je ook wat.

Witwangstern in het Dannemeer. [Chlidonias hybridus]

Deutsch:Weissbartseeschwalbe
Enlish: Whiskered tern

Witwangstern, adult Dannemeer.

Rond 1970 was de Witwangstern een zeldzame dwaalgast uit Zuid Europa en Noord Afrika in Nederland en die slechts een enkele keer tot broeden kwamen. Nu, in 2016, is de vogel veel algemener in de grotere dras/plas en moerasgebieden. Maar ook in nieuwe aangelegde natuurgebieden als Oostpolder bij Haren in 2013 [ in beheer bij Het Groninger Landschap] en het kort geleden [2015] gereed gekomen gebied van Dannemeer, bij Slochteren.[in beheer bij Staatsbosbeheer]

Een van de jongen wordt gevoerd.

Jonge Witwang doet vliegoefeningen.

Dit voorjaar is de vogel voor het eerst waargenomen in het Dannemeer. In eerste instantie leek het te gaan om 35-45 vogels, maar slechts een klein aantal kwam daadwerkelijk tot broeden. Dat niet alle jongen groot worden is bekend.. Vandaag zag ik slechts 3 vlieg-vlugge jongen die nog door de ouders werden gevoerd. op een gegeven moment vlogen er 13 Witwangen, samen met een grote groep Kokmeeuwen, in de lucht om de vliegende mieren te vangen, Terwijl ik zat te wachten op het voeren van de 3 jongen voor mij, kwam er een ouder langs met een kikker in zijn snavel, die gretig naar binnen werd gewerkt door het jong. Een pracht gezicht om te zien.

Ouder vogel met kikker.

De contacten tussen de jongen en de ouders hoor je al van verre. De ouder roept en het jong geeft antwoord. Zo wordt nooit het "verkeerde" jong gevoerd als er een aantal jongen bij elkaar zit.
Kenmerken:
In het voorjaar is het verenpak van de volwassen vogels mooi licht- tot donkergrijs, met een echt witte "wang"op de zijkant van de kop. Verder een zwarte kopkap, donker rode snavel en rode poten en een lei-grijze buik. Het volwassen-kleed veranderd nu al weer in een valer uitziend winterkleed.
De 1e winter vogels [dus de jongen van dit jaar] hebben een grof patroon van zwart-bruine dekveren, een zwarte snavel en zwarte poten. de staart heeft aan het eind ook een geblokt patroon.

3 hongerige jongen op een boomstronk.

Toelichting: Het mooiste is om op de fiets het gebied te verkennen. Je kunt dan helemaal rond fietsen en dat is vooral makkelijk met de stand van de zon. Aan het einde van de Dannemeerweg [doodlopend] in Schildwolde, is een parkeerplaatsje waar enkele auto's kunnen staan.

Coördinaten: [By Google] N 53º 14'2896 E 006º 47'0748

Steltkluten in het Dannemeer.

Steltkluut. [Himantopus himantopus]

English: Black-winged Stilt
Deutsch: Stelzenlaufer
Het zal zo'n 15-20 jaar geleden zijn dat de Steltkluut een zeldzame verschijning was in Nederland. In het noorden van ons land was ook geen voldoende biotoop aanwezig om deze vogel te ontvangen. Als er toen een Steltkluut werd gezien, kwam half vogelend Nederland kijken.
Deze bijna tropische verschijning is een welkome aanvulling op de Nederlandse fauna, waar sommige soorten verdwijnen en anderen er bij komen. De soort kwam al veelvuldig voor in de Camarque, in Zuid Frankrijk en is daar een algemene broedvogel. Hier heb ik dan ook mijn eerste waarneming gedaan. Langzamerhand verplaatste de Steltkluut zich noordwaarts en nu dus ook bij ons als zomergast en of broedvogel.

Adulte Steltkluut. 

In 2008 heb ik mijn eerste waarneming in Nederland gedaan en wel in een drassig weiland net buiten Ten Boer. Enkele jaren later, in 2013, werden er een aantal adulte vogels gezien in de nieuwbouwwijk Meerstad, bij Groningen. Ook 2 van deze paren kwamen daadwerkelijk tot broeden en hebben daar enkele jongen grootgebracht. Een paartje met 2 en een paartje met 3 juvenielen.
Nu, in 2016, zag ik de eerste Steltkluut in het Dannemeer op 01-05-2016. Een paar maanden later kwam ik er weer, in juli, en zag nu een paartje met 3 halfwas juvenielen. Afgelopen week kwamen mijn vogel-vriend en ik er aanlopen en werden meteen luidruchtig verwelkomt door het mannetje die alarmerend opvloog uit de biezen. Het beviel hem waarschijnlijk niet dat wij kwamen kijken en kwam steeds dichterbij om even later weer luid alarmerend op te vliegen. Het vrouwtje bleef rustig met de 3 jongen foerageren tussen de vegetatie, waar ze ook zijn geboren.

Adulte vogel met 2 van de 3 juvenielen.

Vanmorgen, zaterdagmorgen om 06.45 uur, was ik er weer en werd wederom begroet door de luide alarm-roep van het mannetje. Dat geluid kun je niet missen als je in hun territorium komt en ze verraden zichzelf waar ze zitten. Even later voegde hij zich weer bij zijn familie, nadat hij eerst nog even rakelings mijn hoofd was gevlogen. Na een half uur genoten, gefotografeerd en gefilmd te hebben, vonden de vogels het blijkbaar genoeg en vlogen, opgeschrikt door een Blauwe reiger, in de verderop liggende, hoge vegetatie. Hieruit bleek: "De 3 jongen kunnen vliegen".

Alarmerende Steltkluut.

Op www.avifaunagroningen.nl staan ze nu bijna dagelijks vermeld.

Nog een Steenuilen-verhaal.

Op een avond na het eten nog even op de fiets door de gemeente Nijverdal, op zoek naar Steenuilen. We fietsten vanaf de camping naar Notter, in de richting van het spoor. Eerder deze week vertelde mijn vriend Gerard een verhaal over een verdreven Steenuilen-paar. Hij vertelde dat er vorig najaar een paartje Steenuilen is verdreven uit hun nestholte. Deze nestholte is eerder uitgehakt door een paartje Grote bonte specht, toen "gekraakt"door het Steenuilen-paar en die zijn op hun beurt weer verdreven door een paartje Kauwtjes. Over hergebruik gesproken! Deze nestholte is toendertijd door de Grote bonte spechten

Steenuil in een els.

uitgehakt in een beukenboom langs de weg naar Notter.
Toen Gerard en ik begin deze week langs een woning aan de Bosweg fietsten, vertelde hij mij dat hier ook een paartje Steenuilen in een nestkast broedden. Deze vogels werden regelmatig ook door anderen gezien en gefotografeerd. Toen werd ons een beetje duidelijk dat dit wel eens het verdreven paartje kon zijn. Ik had een afspraak met de bewoners van de woning dat ik de uilen bij hun in de tuin mocht fotograferen.

Jonge Steenuil voor het nest.

De nestingang van de kast was gericht op de keuken van de woning, zodat de bewoners konden zien wat er aan de hand was. Onder het genot van een kop koffie met een beschuitje met verse aardbeien, kwam het verhaal op de uilenkast. De bewoner had de kast in januari van dit jaar getimmerd en opgehangen en enkele weken nadien was de kast bezet door een paartje Steenuilen. Gerard en ik hebben het sterke vermoeden dat dit paartje weleens het "verdreven" paar kan zijn, ook al omdat de afstand hemelsbreed 4-500 meter is.

"Ik kiek oe aan".

In ieder geval hebben de beide vogels met succes gebroed, want ze hebben 3 prachtige nakomelingen groot gebracht, die regelmatig op de takken worden gezien en daar worden gevoerd door de beide ouders.
Op de terugweg naar de camping zagen we nog een enkele Steenuil boven een schuurdeur zitten en mijn vrouw ontdekte er nog eentje op de nok van een dak. Ze zei: "Heb je die daar al gezien?"Nee, die had ik nog niet gezien. De uil stak met zijn bol kopje net boven de nok uit.
Al met al dus een "uilenrijke"fietstocht van deze avond. Ik heb nog nooit zoveel Steenuilen op een avond gezien.

Steenuil op het dak.

Steenuil in Nijverdal. 2016

Steenuil [Athene noctus] in Nijverdal.

Uitgerekend op de koudste dag in juni, het is slechts 11 graden om 07.10 uur, ik schrijf 19 juni 2016, ben ik redelijk vroeg opgestaan om te gaan fotograferen. Ik heb de keuze tussen de Kraanvogels met jong, de Wielewaal of de Steenuil. Ik kies voor de laatste omdat het nu ook nog begint te motregenen. Bij de Steenuilen kan ik onder een afdak zitten. En de keuze was terecht want het heeft zeker een klein uur ge[mot]regent.

Steenuilenkast.

Ik zit om 07.20 uur op de fiets en ben nog niet de camping af of het begint al te miezeren. Al 3 weken zie ik slechts één vogel en maakte me daarom ook wel zorgen, omdat  ze vorig jaar rond deze tijd al grote jongen hadden. Ook de bewoners zagen telkens maar een vogel. Vorige week donderdag hoorde ik de territorium-roep van het mannetje. De vogel zelf bleef onzichtbaar, maar ik wist nu ook dat er ook een tweede vogel moest zijn. Telkens als we er langs fietsen, rijden we wat langzamer en kijken we in de tuin of er een Steenuil is te zien ergens op een paaltje of in een boom. Dit zagen we twee keer, 1 keer op een mast en een keer op een afrasterpaal, maar had ik geen camera meegenomen.

Geringde Steenuil.

Omdat ik toestemming van de bewoners heb, mag ik mijn mobiele schuilhut ook bij hun in de tuin zetten. Dat was niet meer nodig omdat er een nieuw overdekt terras is geplaatst en dat zit altijd nog prettiger op een tuinstoel dan op een krukje in een klein schuilhutje. Dus daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Inmiddels was het kwart over acht geworden en het motregende nog steeds. Af en toe liet één van de vogels zich horen middels hun alarm-roep. Of het geluid nu uit de dennenboom kwam, of uit de schuur, ik kon het niet lokaliseren. Regelmatig werden ze geplaagd door één van de aanwezige houtduiven. Dan ging ook het “alarm” weer af. Rond 08.40 uur werd het de geplaagde Steenuil te gek en kwam tevoorschijn uit de schuur. Eerst vloog hij eerst in de den om even later kort op een tafeltje bij een boom, vlak bij mijn schuilplaats. Ook hier werd hij weer achtervolgd, nu door een Tortelduif. Tijdens deze actie hoorde ik vanuit de schuur de alarm-roep van een tweede vogel. Nu was ik gerust, want er waren dus wel twee vogels. Het stelletje was dus nog steeds bij elkaar. GELUKKIG!!! Van dat korte moment dat hij op het tafeltje zat, dat gaf mij de gelegenheid om [slechts] een 3-tal foto’s te maken. Uiteindelijk hoef je maar één goeie foto te hebben. Deze week ga ik er nog wel weer een keer kijken.

Als gelukkig mens keerde ik terug naar onze caravan op de camping, waar mijn vrouw inmiddels de ontbijttafel had gedekt. Toen ik de foto’s beter bekeek en aan mijn vrouw liet zien, bleek de gefotografeerde vogel te zijn geringd.

Bezoek van een Tortelduif.

Ik zal bij de plaatselijke Steenuil-werkgroep navragen omtrent de ringgegevens van deze vogel. Het ringnummer eindigt op: Arnhem 3.xxx.970

Ik heb nu alle in Nederland voorkomende uilen in het wild gefotografeerd. Van de kleinste: de Steenuil tot de grootste: de Oehoe.

Ringgegevens van deze Steenuil: