Gele kwikstaarten.[ Motacilla fluva].

Heel veel Gele kwikken langs de dijk.

Vandaag, 7 mei 2016, was het "gele Kwikken-dag". We reden op de fiets onder langs de dijk van Delfzijl naar de Eemshaven. Onder weg had ik nog tegen mijn vrouw gezegd dat we weinig Gele kwikken zagen. Tot voorbij Bierummer Nieuwstad weinig of geen vogels. Toen we de bocht omkwamen begon het. Overal, echt overal Gele kwikken. De eerste vlucht betrof zeker 150-200 vogels. Snel van de fiets af en achter een dijkje kijken wat er voor soorten tussen zouden zitten. Al snel viel mijn "Kijker-oog"op een Engelse kwikstaart.

Engelse kwikstaart. [Motacilla fluva, spec flavissima]

De camera uit de fietstas gepakt en plat op mijn buik in het gras. "Kijk je uit voor de schapenstront"; riep mijn vrouw nog. gelukkig had ik daar op gelet en ik lag in het schone gras. Altijd lopen de vogels van je af en dus was het zaak om hem dichterbij te krijgen. Toen op een gegeven moment de hele groep opvloog door een overvliegende Blauwe reiger, had ik het geluk dat hij dichter bij ging zitten. Toen was het leuk fotograferen.

Noordse kwikstaart. [Motacilla fluva spec. thunbergi]

Er zaten veel gele kwikstaarten tussen en ook heel veel Noordse kwikken. Het was nu zaak om de mannetjes en de vrouwtjes te fotograferen. Toen dat gebeurd was, reden we verder in de richting van de Eemshaven. We zagen nog drie groepen kwikken van dezelfde grootte. Echter geen Engelse kwikken meer. Totaal schatte ik de hele groep op zo'n 500-600 vogels. Het verschil tussen de verschillende ondersoorten zit hem in de koptekening. De Engelse heeft een bijna geheel gele kop, de Gele kwikstaart [de meest voorkomende] heeft een grijze kop, terwijl de Noordse kwikstaart een bijna zwarte kop heeft, met achterop wat zilvergrijs.
Een paartje Torenvalken, die bovenop een nestkast zaten, waakte over de groep
Voor deze dag een hele leuke ervaring, want ik had nog nooit zoveel kwikken bij elkaar gezien.

Zwarte roodstaart. [Phoenicurus ochruros]

English: Black redstart
Deutsch: Hausrotschwanz
Maandag, 11 april 2016, het mannetje zingt luid en duidelijk bij ons in de straat. Zo zit hij op het dak bij de buren en even later op de dwarslat van de schommel. Nog steeds luid zingend en vliegt dan onder het geluid van hetzelfde liedje bij ons op het dak van de blokhut.

Zwarte roodstaart, mannetje.

De hele week blijft hij in de buurt van ons huis, luid zingend om een vrouwtje te lokken. Dat lukt hem op zaterdagmiddag rond 16.20 uur. Geen leuke kennismakingsdag want het is grauw en regenachtig weer.Ik zag het vrouwtje foerageren in het grasveld van onze tuin en even later vloog ze de Leilinde in, om korte tijd later met het mannetje weg te vliegen hoog over het dak. Ik zal een nestgelegenheid maken voor die twee. Wie weet komen ze onder het afdak van de blokhut.

Zwarte roodstaart, man op het dak.

24 april, nog steeds luid zingend en zoeken naar een partner, bij ons in de straat. Ook het vrouwtje zie ik nu vaker. Ik heb ze nog niet zien vliegen met nestmateriaal, maar ze zitten wel vaak in de buurt van de zonnepanelen. Misschien hebben ze bedacht hun nest daaronder te bouwen. [Worden die nog meer benut dan alleen stroom opwekken].  Ik hou ze in de gaten.
Zaterdag 30 april zag ik ze steeds heen en weer vliegen, op het dak, over het dak en bij de zonnepanelen. En inderdaad verdwenen ze onder de zonnepanelen van de buurman, een paar huizen verderop.

Zwarte roodstaart, vrouw.

Bieden de vele zonnepanelen in Groningen nieuwe nestgelegenheid voor onze vogels? Wie zal het zeggen.

Zwarte roodstaart vrouw bij de zonnepanelen.

De Gele aronskelk. [Lysichiton americanus].

Een rijtje Gele aronskelken.

De Lysichiton americanus of Gele aronskelk [een andere naam voor deze plant is: Moeraslantaarn] is een waterplant die langs de oevers van vijvers groeit. De plant bereikt voor de bloei een hoogte van 25-30 cm. De bladeren zijn groot, groen en ovaal gepunt en hebben een fris groene kleur. Ze groeien omhoog.

De plant van dichtbij.Bijschrift toevoegen

Tussen de bladeren verschijnen de bloemen. Dit zijn witgele of gele, dikke bloemaren in een fel gele bloemschede. Een schitterend gezicht. Na de bloei groeien de bladeren door tot een hoogte van wel 100 cm. ook is heel bijzonder dat de plant vanuit het water de oever opgroeit en andersom.

Beschrijving van de bestuiving:

Deze vliegjes zorgen voor de bestuiving.

In de bloemaar, die middenin het gele blad groeit, voldoet zich een chemisch proces waarbij zelfs temperatuur verhoging plaats vindt. Hierdoor wordt een sterk riekende geur ontwikkeld, die vliegjes aantrekt. Doordat deze beestjes soms bedwelmd worden door deze geur, vallen ze onderin de bloem waarin de mannelijke en de vrouwelijke vruchtbeginsels zich bevinden. Doordat ze met het stuifmeel van de bloemaar in aanraking zijn gekomen, nemen ze dat mee naar het vruchtbeginsel. Hierdoor ontwikkeld zich na enige tijd het zaad. Op deze manier en door deling van de plant, vormen zich nieuwe planten.
De Gele aronskelk [oude benaming: Cala palustris] gedijt het beste langs een voedselrijke waterkant en moet geplant worden op een diepte van -10 tot 0 cm diepte.
De plant komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika. Ook verwilderd de plant gemakkelijk.

Het wordt weer voorjaar.

Klein hoefblad.

Langzaam komt het voorjaar op gang. de eerste paar dagen was het niet bepaald een gunstig beeld, maar daarna werd het een paar dagen beter en nu is het weer herfstachtig koud en nat met veel wind. Het Klein hoefblad is een van de eerste planten die zijn bloemen laat zien in het voorjaar. Als ze goed en wel zijn uitgebloeid, komen pas de bladeren.
Al veel vogels zijn op een zonnige dag in de weer met nestbouw. De Eksters [Pica pica] slepen met grote takken, terwijl de Staartmezen

Staartmees [Aegithalos caudatus] met nestmateriaal.

met fijne mossen en grassprietjes slepen. Zij bouwen hun nestje in een dichte conifeer en de Ekster hoog en open in een hoge boom. Eksters bouwen meerder nesten, de zgn. speelnesten. een van deze nesten wordt daadwerkelijk gebruikt om in te broeden.
De eerste vlinders als Kleine vos en Citroenvlinder komen tevoorschijn uit hun "winterslaapplaats". Opgewarmd door de eerste zonnestralen, vliegen ze door onze tuinen en parken op zoek naar nectar. Meestal vinden ze die in de bloemen van Klein hoefblad en krokussen.

Eksternest in aanbouw.

Ook begint nu weer de tijd om de fiets te pakken en er op uit te trekken. Op een van mijn eerste tochten kwam ik terecht bij Tetjehorn, bij het Schildmeer. Het oude riet is gemaaid en het nieuwe riet zal snel weer de velden groen gaan kleuren.

Gemaaid rietveld bij het Schildmeer.

De omgeploegde, zwarte akkers van het vorig jaar zijn inmiddels al wel weer groen gekleurd door het wintergraan. Dit is voedzame kost voor de Grauwe- en Kolganzen, maar ook voor de zwanen. Ze doen zich te goed aan het jonge, voedzame groen. Dit tot ergernis van de boeren. Vooral als het land nat is, trappen de vogels met hun grote poten de bovenlaag dicht, met als gevolg dat het jonge koren afsterft.
Vanaf nu kunnen we weer vele nieuwe soorten zomergasten verwelkomen uit het zuiden van Europa. De voorjaarstrek komt langzaam opgang en de eerste Grutto's,Tjiftjaffen en Roodborsttapuiten zijn al weer waargenomen. De Fitis komt meestal enkele weken later. Dat wordt weer genieten de komende tijd.

Grauwe ganzen-paar op winterkoren.

De Velduilen [Asio flammeus] in de Ezumakeech..

Deutsch: Sumpfeule
English: Short-eared Owl

Velduil op de uitkijk.

Dinsdagmorgen zijn we wederom naar Ezumakeech geweest om de Velduil te zoeken. We waren er om 08.50 uur en tegen 11.00 uur kwam de eerste van, naar wat later bleek, 4 vogels in beweging. Eerst stonden er 3 auto's en hoe meer de ochtend vorderde, stonden er ongeveer 25-30.
We hadden er in totaal 4 vogels met de kijker "gevonden". Eerst opvliegend en laag over een lengte van 10 meter weer gaan zitten op een graspol.

Velduil boven Ezumakeech.

Blauwe kiek ♀ boven Ezumakeech.

Luchtgevecht Velduil vs Blauwe kiek.

Het duurde even voordat hij weer vloog. Even later ook twee andere vogels. Af en toe kwam ook het vrouwtje van de Blauwe kiekendief overvliegen om de situatie te bekijken of er nog wat te eten was. Of zelf gevangen of afgepakt van de velduilen. Op een gegeven moment zaten de Kiek en de Velduil met de klauwen in elkaar. een fantastisch gezicht.

Wat zie ik daar beneden bewegen?

Stuntende velduil.

Het was genieten van de rustgevende vleugelslag van de velduilen. Zo rustig, zo mooi dat de camera's bleven klikken. Rondvliegend over het grasveld kwam er eentje aangevlogen om even later op een paaltje vlak bij ons te gaan zitten. Dat was een goed idee van hem. En weer ratelden de camera's. Even later vloog hij weer verder, een paaltje van ons af. dat was voor ons niet de bedoeling. na een uur, zo tegen 12.30 uur, vloog er eentje achter ons langs en ging op een paaltje langs de weg zitten. Mooi om te fotograferen en meteen kwamen er anderen in onze richting lopen. Hij schrok van een auto die aan kwam rijden en een bijna botsing veroorzaakte. Gelukkig ging het op het nippertje goed. Weer ging de Velduil vlak bij ons op een paaltje zitten. Nu hadden we de gelegenheid om foto's te maken dat hij alle kanten op keek.

Bijna botsing met een passerende auto.

WAT EEN FANTASTISCHE BELEVING VAN DEZE DAG.

Lauwersmeer; in 1 dag.

Verslag van het “Rondje Lauwersmeer” op Donderdag 25-02-2016.

Vanmorgen om 07.30 uur vertrokken naar het Lauwersmeergebied, samen met Henk de Boer. We wilden vandaag veel fotograferen en dan met name één van de vijf Velduilen. Via Zoutkamp naar Lauwerszijl om te kijken of de Oehoe zich wilde laten zien. Nee dus. Dan door de Kollummerwaard naar Ezumakeegh. Onderweg veel Buizerds op de palen langs de kant van de weg en in het land. Bij camping De Pomp was het erg druk en daardoor ook geen IJsvogel en/of Baardmannetje te zien. We zijn verder gereden via Dokkumer Nieuwezijlen naar de Anjummer-kolken. Wat opviel was, dat er zeer weinig ganzen in het gebied zaten. Vorst en lichte sneeuw misschien de oorzaak, want de vorige week dinsdag zat het gebied vol met hoofdzakelijk Brandganzen. Zeker 25-30.000 vogels. Dat gegeven weet je niet.

Rare vogel, die Roerdomp.

Bij de Ezumakeegh reden al diverse vogelliefhebbers rond om ook een glimp op te vangen van de Velduilen. Inmiddels was het bijna 10 uur toen we bij de uitkijkpost Ezumakeegh Noord aankwamen. Hier zwommen enkele Knobbelzwanen, Smienten, Kuifeenden, Pijlstaarten en een paar mooie mannetjes Nonnetje. We zijn teruggereden naar Ezumakeegh Zuid, waar zich inmiddels nog meer mensen hadden verzameld. Maar de velduilen lieten zich in geen velden of wegen zien. Vanmorgen zijn de Konicks verweid van het gedeelte achter Ezumazijl naar Ezumakeegh Zuid. Dat leek niet zo goed voor ons om de Velduil te zien te krijgen. Maar aan de andere kant misschien ook wel geluk voor ons, omdat de paarden de uilen wel eens op konden jagen door hun gedraaf door het veld. Niets van dat alles ging gebeuren. Na 1½ uur wachten zijn vertrokken naar Robbenoort om de IJsvogel te spotten.

Roerdomp.

Terwijl we langzaam terug reden stak plotseling een Roerdomp de weg [Ezumakeegh] over om vanuit de sloot in het kleine stukje riet van de grote plas, te verdwijnen. Snel gestopt en de camera erbij en de zeldzame ontmoeting met een Roerdomp stond er ook weer op. Een mooie ervaring met zo’n vogel die oversteekt en even verontwaardig blijft staan kijken wat er staat te gebeuren. De foto’s zijn goed gelukt.

Via de meest gebruikte tussendoor weggetjes kwamen we uit in de Bantpolder. Hier zaten ook maar erg weinig ganzen. Wel zagen we 3 Kleine zilverreigers waarvan er 1 vogel was geringd.. Bij nader informatie bleek dat de vogel ontsnapt was uit een collectie, want die draagt een groen ringetje. Dus een zgn. “escape”. Door naar Robbenoort voor de IJsvogel en die zat al op ons te wachten. Na enkele foto’s vloog zij over de sloot naar achteren, waardoor we haar niet meer konden zien. Jammer.

IJsvogel-vrouw.

Terug naar Lauwersoog-haven waar we een “rondje”hebben gemaakt, alvorens bij Rieks te gaan eten. Binnen en buiten de haven zagen we o.a. Eidereend vrouw, 10-tallen Steenlopers op de glooing, en enkele Futen. De Roodhals fuut hebben we niet gezien Zeker net ondergedoken?.

Na de maaltijd, portie kibbeling met frites, zijn we teruggereden naar Ezumakeegh Zuid, voor een tweede poging om de velduilen op te sporen. Een vriendelijke Fries stond daar ook weer met zijn auto en wees ons de plek waar er een Velduil zat. Die hadden we zelf waarschijnlijk nooit gevonden.

Velduil .

Dat was een echt zoekplaatje. Hij vertelde dat de vogel er zeker al een uur zat. Dus bleef er voor ons niets anders over dan te wachten en te kijken tot hij opvloog. Ondertussen genoten we van een Blauwe reiger die in het weiland liep en in korte tijd [½ uur] zeker 5 Woelmuizen tot zich nam. En ja hoor, na ruim een uur kwam er beweging in de vogel en vloog over het grasland. Gelijk daarop een tweede vogel en zelfs nog een derde. Dus flink fotograferen, maar vaak vloog hij op grote afstand, zodat de foto’s van een mindere kwaliteit zijn geworden. Maar hij staat er op. Inmiddels was het bijna 4 uur en we wilden via Robbenoort terug rijden naar huis.

Kleine zilverreiger [Escape].

We konden het vrouwtje IJsvogel al van verre zien zitten. Langzaam de auto, met de motor uitgeschakeld, er naar toe laten rollen en het fotograferen kon beginnen. Eerst zat zij wel tussen de takken, af en toe een visje vangend en op een gegeven moment, bij het “laatste” visje ging ze op een vrij-hangende tak zitten om het visje dood te slaan en dat werden natuurlijk de ultieme foto’s. Zeker op een afstand van zo’n 5 meter vanaf de auto.

Blij met het resultaat van wat we hadden meegemaakt, gefotografeerd en gezien waren we tegen 17.30 uur thuis. Een lange dag, maar zeer tevreden. 

Konick-paarden met veulen bij Ezumakeegh-Zuid.

Slechtvalk, [Falco peregrinus] een toevallige ontmoeting.

1e winter Slechtvalk, man.

Deutsch: Wanderfalke

English: Peregrine
Ik zou vanmorgen op de fiets boodschappen gaan doen, maar doordat het gekrijs en alarmerend geluid mijn aandacht trok, liep het even anders dan gepland. ik keek op het grasveld tussen 2 straten en daar zag ik een 1e winter Slechtvalk mannetje die bezig was een 1e winter Kokmeeuw te plukken.

1e winter Slechtvalk, man.

De veren vlogen in het rond en de hele plek waar hij zat lag bezaaid met veren. eerst een aantal foto's gemaakt met mijn mobiel en toen naar huis om de camera te halen, in de hoop dat hij zou blijven zitten Hij trok zich niets aan van auto's en andere fietsers, maar ging door met plukken en eten. Iedereen die er langs kwam bevond zich op een afstand van plm. 5-6 meter.

1e winter Slechtvalk, man.

Toen ik na 10 minuten terug kwam zat hij er gelukkig nog. Mijn "vreugde"- adrenaline snelde door mijn lichaam, want zo dicht bij was ik nog nooit bij een etende Slechtvalk geweest.
Ik heb er ongeveer 60 foto's geschoten en een kort filmpje gemaakt met mijn camera, want dat kan tegenwoordig met een Canon 7D Mk 2. Na deze foto sessie heb ik mijn camera teruggebracht naar huis, want ik moest tenslotte ook nog boodschappen doen. Toen ik er voor de derde keer langs kwam zat hij nog rustig te peuzelen. Terugkerend van de boodschappen, na 3 kwartier, zag je alleen nog wat veren en de restanten  waren niet meer te zien. Die had hij waarschijnlijk meegenomen voor mindere tijden.

1e winter Slechtvalk, man.

 Een schitterende ervaring, waarneming, foto's en een filmpje van de snelste grijpvogel rijker.